ditwasmijndag.nl

Wachten...

2012-01-29T23:03:00.002+01:00

En daar zit je dan. In de ambulance, met toeters en bellen op weg naar het ziekenhuis. Een uur van te voren had je nog een gezellig feestje en opeens draaide alles om. Iemand was ziek geworden, onwel. Er kwam geen reactie meer uit en buiten op het terras was sowieso niet de beste plek om te blijven. Niet bij 1 graad onder nul. Heel even dacht je nog dat je haar wel naar het hotel kon brengen maar dat bleek al snel niet mogelijk te zijn. Naar een arts dus...

Wachten duurt lang. Altijd. In dit geval op een taxi die niet kwam dus met een politieauto naar de EHBO post gereden. Toch fijn dat ze daar ook mee kunnen helpen. Daar bleek het allemaal niet echt beter te gaan dus door naar het ziekenhuis. Met de ambulance dus.
Midden in de nacht over een donkere snelweg met die blauwe lampen die de nacht verlichten. Een ritje van 20 minuten wat heel lang leek te duren.
Maar wachten duurt lang.

Aangekomen in het ziekenhuis ging het snel. Infuus, controles en hopen op een reactie. Die er nog steeds niet kwam. Onderkoeld, lage bloeddruk. Volgens de arts zou het allemaal wel goed komen. Dat heb ik eerder gehoord. Ik denk dat hij wel zag dat ik het er moeilijk mee had. Anders hielpen de tranen ook wel. De patient werd naar de kamer gereden en ik mocht er gelukkig bij blijven.
Een stoel werd naast het bed gezet en ik zette me neer. Slapen of wachten. Ik koos voor het laatste...

Rond 6:00 voelde ik me niet zo lekker. Ik liep de gang van het ziekenhuis op waar ik een verpleegkundige aansprak. Ik zei dat het niet zo goed met me ging en sloot mijn ogen. Toen ik ze weer open deed lag ik op de grond, met een paar verpleegkundigen boven me. Ik was buiten westen geraakt. Ik zou gevallen en opgevangen zijn maar mijn hoofd had de grond toch nog geraakt. Ik werd in een bed gelegd en heb daar 1,5 uur geslapen. Slapen is best een ideale manier van wachten.

Ondertussen was de patient ook wakker geworden. Naar omstandigheden ging het wel goed. Ze wist waar ze was maar bleek toch wel wat tijd kwijt te zijn. De arts zou zo langskomen en ik moest haar proberen wakker te houden. En iemand wakker houden die eigenlijk slapen wilt is best lastig. En het wachten begon weer.

Uiteindelijk kwam de arts. Alles bleek in orde te zijn dus de patient mocht naar huis. In dit geval het hotel want een paar uur slapen voordat de terugreis begon was zeker niet verkeerd. Gelukkig deed het hotel niet moeilijk. Eigenlijk hadden we de kamer om 11:00 moeten verlaten maar kwamen pas na die tijd binnen. We konden zonder extra kosten blijven en wat slapen en 's avonds bij vertrek de sleutels inleveren. Toch fijn dat niet iedereen altijd met geld bezig is.

In de avond weer vertrokken. Redelijk uitgerust en op weg naar huis. Een rit van 2 uur dus het wachten was eigenlijk weer begonnen... Alsof ik dat nog niet genoeg had gedaan de afgelopen uren.

Ja!

2012-01-27T00:00:00.003+01:00

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Precies 16 jaar na het moment van verkering (toen deed men dat nog) zijn mijn broertje en zijn vriendin vandaag getrouwd.
En ik mocht er ook bij zijn. Sterker nog, ik was gevraagd om getuige te zijn.
En daar was ik heel erg vereerd mee.

Dus... ik moest in het pak. Niet zozeer omdat ik dat nu wilde maar meer omdat ik wist dat ik mijn broertje er een groot plezier mee zou doen. Eens niet in een t-shirt en spijkerbroek en eerlijk is eerlijk, een goed pak zit best fijn!

Terug naar de bruiloft. Het was een hele mooie dag!
De dagen ervoor was het slecht weer met veel regen wat niet veel goeds voor vandaag beloofde maar zoals altijd krijg je wat je verdiend en het bruidspaar had zeker een mooie dag verdiend.

Overdag het officiële gedeelte en een ambtenaar van de burgerlijke stand die het allemaal niet meer snapte. De bruid zou dezelfde naam krijgen (zowel voor en achternaam) als iemand die al in de zaal zat? Tja... gelukkig waren wij al gewend aan de aanwezigheid van twee Tamara's. Maar het blijft verwarrend.

Enige dompertje was een iets te uitbundige bruidegom die iets te hard op de grond viel tijdens een van de laatste dansen. Niks door te veel drank maar gewoon stomme pech. Maar aan de andere kant moet er bij mijn broertje op een of andere manier altijd ergens iets fout lopen.
Het was een mooie dag en ik ben heel blij dat ik er bij mocht zijn... en wens het kersverse paar veel geluk toe! In goede en slechte tijden... zoals het hoort!

Vrijdag de dertiende

2012-01-13T23:11:00.004+01:00

Vandaag zou dus de ongeluksdag zijn. De dag dat iedereen zwarte katten met spiegels op ladders wilt vermijden. Omdat het ongeluk zou brengen. Zelf ben ik niet echt bijgelovig en zie vrijdag de dertiende als een gewone dag, niet anders dan een andere dag. Maar toch zal deze vrijdag de dertiende nooit meer vergeten...

Vandaag was ik live getuige bij een zelfdoding. Iemand die het niet meer zag zitten en besloten had een einde aan zijn leven te maken. De manier waarop hij dit deed was enerzijds verschrikkelijk maar wel doeltreffend.
Door van een flatgebouw af te springen. Hij schijnt dan ook op slag dood geweest te zijn.
Gelukkig heb ik de man zelf niet zien springen en ook de man niet zien liggen.
Het erbij zijn heeft al genoeg indruk gemaakt.

Ik kan de keuze van de man niet veroordelen. Sterker nog, ik kan me best voorstellen dat iemand het gewoon niet meer ziet zitten. Om wat voor reden dan ook. Op die momenten ga ik wel eens nadenken over het hoe en waarom.
Als een huisdier ziek is kan hij een spuitje krijgen, als een oud of ziek persoon een slecht dragelijk leven heeft kan er euthanasie worden gedaan. Waarom is zelfdoding dan zo'n beladen onderwerp?
Als iemand echt niet meer wilt (of kan), zou het dan niet menselijk zijn om die personen te helpen. Op een manier zodat dit soort acties (of bijvoorbeeld voor een trein springen) niet meer nodig zijn?

Het antwoord is natuurlijk niet te geven: elke situatie is anders en de nabestaanden hebben misschien weer een hele andere mening als de persoon waar het over ging. Ik hoop in ieder geval dat de man van vandaag de rust gevonden heeft die hij blijkbaar zocht...

Goed nieuws!

2012-01-05T23:06:00.003+01:00

Vanmiddag zou mijn vader de uitslag krijgen van DE scan. Deze scan zou aangeven of de chemo van de afgelopen maanden geholpen heeft. Toch best wel een heel klein beetje spannend dus. Oftewel... doodeng.

Samen met mijn ouders en broertje stonden we om 13:00 te wachten in het ziekenhuis. De afspraak was om 13:15 maar je wilt toch zeker weten dat je op tijd bent. Ook al moet je meestal wachten omdat de afspraken altijd uitlopen. Maar deze keer niet. Precies om 13:15 werden we naar binnen geroepen. Dat viel al niet tegen...

De uitslag: de arts begon met een hoop gebrabbel waar we niet direct alles van snapten: waarom komt zo'n man niet direct 'to the point' ?
Gewoon vertellen: 'Dit en dit is er gebeurd'. Maar dat deed hij niet. Niet meteen tenminste. En ondertussen steeg de spanning.

En dan uiteindelijk toch heldere, verstaanbare, Nederlandse woorden: 'De tumor is 30 tot 40% kleiner geworden'. Dat was dus goed nieuws!
We weten dat we er nog niet zijn maar dat bericht hadden we even zo nodig, eindelijk weer eens goed nieuws! Fase 1 is op dit moment overwonnen. Al is de wedstijd nog niet gestreden. Dat niet.

Aanstaande maandag wordt het vervolg besproken, dinsdag krijgt mijn vader te horen hoe verder te gaan. Hoogstwaarschijnlijk bestralen... en dan weer afwachten. Dat zal er voorlopig nog wel even bijhoren...

Kerstmis... zo kan het ook

2011-12-26T23:03:00.006+01:00

Ook dit jaar mocht ik er weer aan geloven. Kerstmis. In mijn ogen de meest vervelende tijd van het jaar. Sorry.
Begrijp me niet verkeerd: ik heb helemaal niks tegen het idee van kerst zelf maar het gedoe er omheen. En dan niet alleen die 2 dagen maar ook al die dagen er voor.
De Goedheiligman is nog niet vertrokken en de kerstdingen liggen alweer in de winkel... en erger, de kerstliedjes zijn alweer te horen.
En sommige zijn best heel erg.

Vorig jaar had ik gezegd dat ik dit jaar niet in Nederland zou zijn en ergens anders kerst ging vieren. Of ontwijken.
Twee dagen Crown Plaze in Antwerpen met Metropolis zou helemaal niet verkeerd zijn. Als ze open zijn. Anders neem ik wel DVD's mee. Maar... gezien de situatie thuis (en vooral met mijn vader) kon dat gewoon even niet. Niet nu. Ik wilde toch in de buurt zijn...

Eerste kerstdag ben ik in de ochtend en middag naar het strand geweest. Samen met de hond en iemand die ik van twitter ken. Het was heerlijk om uit te waaien en te zien aan de drukte op het strand waren we niet de enigste met dat idee. Daarna terug om mijn vriendin op te pikken en naar mijn ouders te gaan.
Samen met het gezin van mijn broertje lekker gegeten en een gezellig avond gehad. Niet te laat naar huis gegaan (toch nog steeds een hond in huis) en nog een filmpje gekeken. Dat was kerstdag nummer 1.

Tweede kerstdag was ook goed te doen. In de ochtend de hele schoonfamilie bij elkaar voor een gezellige bruch. Uiteraard was er veel te veel in huis gehaald omdat mijn schoonvader graag heel goed voor iedereen wilt zorgen. En dat lukt dus ook.
Daarna een wandeling met de hond (voor hem is het tenslotte ook kerst) en 's avonds drie (!) films gekeken. Helemaal geen slechte kerstvulling als je het mij vraag!

En nu maar eens kijken wat kerst 2012 zal brengen... kijk er toch wel een klein beetje tegenop...

Even een bandje wisselen. Zonder krik.

2011-12-07T11:12:00.005+01:00

Een lekke band... niet echt het leukste om een dag mee te beginnen. Zeker niet als het de lekke band van een auto is. Klein 'voordeel' was dat het de auto van mijn vriendin was. Nadeel is dan weer dat zij mijn auto heeft meegenomen.
Dus kan ik nog niet weg.

Nu is het wisselen van een band niet echt een heel zwaar werk. Dus ik naar de auto, opzoek naar de krik en de reserveband. En de sleutel om de doppen los te maken.
De sleutel had ik snel gevonden. De reserveband ook. Maar op de plek naast de sleutel waar de krik zou moeten zitten zat een leeg gat. Geen krik dus.

Gelukkig ben ik lid van de ANWB. Een beetje beschaamd gevraagd of ze ook voor het wisselen van een band komen. Dat was geen enkel probleem. Binnen 15 minuten na het melden stond de ANWB-meneer al naast de auto. En toen ik de reserveband van de auto haalde vond ik daar de krik. Oeps dus. Gelukkig kon de aardige ANWB-meneer er wel om lachen en het wisselen ging hem toch iets sneller af dan als ik het zou doen.
En binnen de 30 minuten na het melden kon ik weer rijden.
En voortaan toch iets beter zoeken...

Stervende zwaan...

2011-11-21T20:23:00.005+01:00

In de 6 maanden dat ik mijn nieuwe baan heb ben ik al veel dingen tegen gekomen die niet echt leuk genoemd kunnen worden. En nee... ik heb zeker geen spijt van de carriere-switch maar soms komen er gewoon dingen die gewoon niet leuk zijn.
Vandaag was zo'n dag.

Mijn collega en ik werden door mensen aangesproken dat er een dode zwaan in de hoek van de bosjes lag, vlak bij het water. Uiteraard kan ook een dode zwaan niet blijven liggen dus zijn we meteen gaan kijken. En toen bleek dat de zwaan nog leefde, al was het maar een heel klein beetje...

Hij (of zij) kon zijn hals niet optillen en lag naast hem op de grond. Hij ademde nog wel zachtjes en ik kon zonder problemen bij hem komen. Ook aanraken en zachtjes aaien was geen probleem. Er was net genoeg kracht om zachtjes te ademen... meer niet.
Meteen de dierenambulance gebeld maar (uiteraard?) kreeg ik een bandje te horen. Er was niemand beschikbaar om de telefoon aan te nemen. Wat heb je dan aan een dierenambulance...?
Dan maar zelf een auto laten komen en de zwaan naar de dichtsbijzijnde dierenarts gebracht waar we gelukkig meteen geholpen werden.
De andere zwanen keken dit alles van een veilige afstand toe...

Helaas was de diagnose snel duidelijk: er was niks meer aan te doen.
De klachten leken op botulisme maar een infarct was ook goed mogelijk. Hoe dan ook, deze klachten konden niet meer verholpen worden en dan zit er nog maar 1 ding op: het beestje zo snel mogelijk uit zijn lijden verlossen. En dat deed de dierenarts dus ook.
Een spuitje en een paar seconden later was het voorbij. En die paar seconden duurden heel erg lang...

Achteraf bleek dat de zwaan sowieso niet meer te redden was, ook niet als de dierenambulance direct gekomen was. Dat scheelt iets voor mijn gevoel, maar het blijft belachelijk dat een dierenambulance niet 24/7 beschikbaar is.
Klopt het dus echt dat een dier veel minder waard is dan een mens...?
Misschien wil ik het antwoord helemaal niet weten.

En weer een maand voorbij...

2011-11-11T10:02:00.002+01:00

Oktober 2011 is volgens mij de meest hectische maand geweest die ik ooit gehad heb. Of het voelt zo omdat het nog niet zo lang geleden is. Dat kan natuurlijk ook.
Was vorig jaar oktober al niet zo rustig met de 'valse start' geboorte van mijn neefje... dit jaar is het zeker niet beter door de ontdekking van kanker bij mijn vader.
Ondertussen heeft het idee een plekje gekregen en zijn de behandelingen begonnen en is het vooral afwachten en hopen dat het goed gaat komen.

Daarnaast moest ik ook nog 'even' een opleiding voor mijn werk doen. In vier weken 10 dagen naar school (twee weken woensdag, donderdag, vrijdag en twee weken donderdag vrijdag) inclusief hotelovernachtingen omdat het te ver rijden was. En natuurlijk het leren erbij. Dat was ook een behoorlijke impact. Maar het was het waard want ik heb mijn examen in één keer gehaald. Dank u.

En... de verkoop van onze woning. Eind oktober was de overdracht en daar moest natuurlijk ook een en ander voor geregeld worden. Gelukkig heb ik daar niet veel aan hoeven doen omdat we in september al verhuisd zijn. Maar het komt er wel allemaal bij.

Je kunt dus zeggen dat voor mij de pijp uiteindelijk best wel leeg was. En volgens mij ook nog wel een beetje is. Maar nu er een paar dingen van het lijstje gestreept kunnen worden is er wel wat meer lucht gekomen. En dat was best hard nodig ook!

De Efteling... maar toch anders...

2011-09-26T21:23:00.005+02:00

Een bezoekje aan de Efteling is altijd de moeite waard! Maar het is wel heel belangrijk wanneer je gaat. En met wie eigenlijk ook wel...

Bijna 1 jaar geleden, op 29 september om precies te zijn was ik met een collega naar de Efteling geweest. Het was toen niet druk en binnen 1 uur hadden we de meeste attracties die we wilden doen al gehad.
Vandaag ging dat toch even anders...

Vandaag was ik in het gezelschap van een vriendin met man en kinderen. Vier kids in totaal en dat is toch net anders plannen dan met 2 personen die alleen in de snelle en wilde attracties willen. Maar het heeft de pret er zeker niet minder om gemaakt!

Ook vandaag was het mooi weer en omdat het een doordeweekse dag was niet al te druk. Wachttijd van 20 minuten was ongeveer het langst wat we hebben moeten doorstaan. Dat is anders als bijvoorbeeld 1,5 uur in de zomer.

Een nadeel... de Halve Maen was gesloten voor onderhoud. En het Carnaval Festival ook. Dit was van te voren al bekend maar toch een kleine domper... maar WEL een reden om snel nog een keer te gaan!

Derde Neven & Nichtendag

2011-09-18T23:09:00.005+02:00

Vandaag was het tijd voor de Derde Neven & Nichtendag. Tot nu toe nog steeds een jaarlijkse happening sinds we er na lang het idee te hebben mee begonnen zijn.

Vandaag was er gekozen voor een echte survival middag en dat was toch lastiger dan we dachten. Helaas was het weer niet zo mooi (regen) maar uiteraard mocht dat de pret niet drukken. Dus stonden we 's middags in de Vrije Teugel in Uden. Afwachtend voor wat komen gaat...

De middag bestond uit een aantal lastige uitdagingen waaronder een tokkelbaan en een touwbaan over het water. Dat laatste had ik toch een klein beetje onderschat en eindigde dan ook in het water. Gelukkig hebben we de foto's nog... Helaas niet geschikt voor publicatie op dit blog.

Daarna was het gezamelijk eten. Niks makkelijkers voor een grote en hongerige groep dan friet en snacks en alles ging dan ook tot de laatste kruimel op. En nee... dat was niet omdat er niet genoeg gehaald was...

Zoek de verschillen!

2011-09-18T13:37:00.003+02:00

Vanmiddag mijn auto opgehaald die het geluk had een beurt te mogen ondergaan.
Naast de belangrijke technische dingen kwam ook een klein cosmetisch aspect even de hoek om kijken namelijk het kapje van de linker buitenspiegel.

Tijdens de winter is het kapje namelijk losgeschoten en van de spiegel geraakt en dat was altijd een beetje storend om te zien.
En een onderhoudsbeurt is natuurlijk het moment om dat storende probleem op te lossen.

Gelukkig is nu de oplossing gevonden en het was niet eens nodig om een kapje te monteren. Met een vaste hand en een spuitbus is er een heel mooi resultaat te boeken... oordeel zelf!
En zoek meteen even naar de verschillen!

Operation: From here to there!

2011-09-17T19:51:00.005+02:00

De afgelopen weken stonden vooral in het teken van verhuizen. Of eigenlijk de weg naar het moment van verhuizen toe. En dat moment was nu aangebroken!

De bedoeling was om vandaag alles te verhuizen en omdat we door de jaren heen toch wel wat spulletjes verzameld hadden was dat nog niet zo makkelijk gedaan... er moest namellijk heel veel ingepakt worden!

Dus zijn we de afgelopen weken bezig geweest met uitzoeken en inpakken.
En het inpakken heeft veel tijd gekost... maar het is gelukt!

Vanmorgen samen met mijn broertje een grote bus gehaald bij Bo-Rent en toen we terug kwamen waren de andere verhuizers al aanwezig.
Dus konden we beginnen met Operation: From here to there!

Om 9:30 begonnen en om 14:00 was alles over. Iedereen deed goed mee en we kregen nog complimenten voor het goede voorbereiden.
Is dit paar weken stress toch nog ergens goed voor geweest.
Uiteindelijk is er slechts 1 ding kapot gegaan en dat is het pootje van een kastje wat eigenlijk toch weg ging... zeer goed gegaan dus!

Na het verhuizen nog 'even' twee hele mooie stoeltjes wezen ophalen bij vrienden (we hadden de grote bus nu toch) en 's avonds was het uitrusten begonnen.
En binnenkort kan het uitpakken beginnen!
Kan niet wachten... denk dat ik maar vast begin met deze 2 kratten!

Zieke Gino...

2011-08-04T18:49:00.000+02:00

De afgelopen dagen leek Gino behoorlijk last van zijn keel te hebben. Elke keer maakte hij roggelende geluiden en echt gezond klonk het allemaal niet. Meteen naar de dierenarts is niet altijd nodig maar toen het na een paar dagen nog niet over was besloten we er toch maar even na te laten kijken...

Helaas konden ze op het open spreekuur van gisteravond niet veel voor hem doen. Er leek inderdaad iets met zijn keel te zijn maar hij liet het niet toe om er in te kijken. Ik denk dat ik dat zelf ook niet zou toelaten eigenlijk.
De enige manier om er goed naar te kunnen kijken was om Gino onder narcose te brengen.

Omdat ik vanochtend vrij was had ik de 'eer' om Gino naar de dierenarts te brengen, niet echt iets wat leuk is om te doen. Je voelt je zo schuldig om je hondje achter te laten terwijl je weet dat het goed voor hem is. Alleen kun je dat niet aan hem uitleggen.
Als je dan de kliniek verlaat en je hoort nog een blaffende Beagle op de achtergrond... niet leuk.

De afspraak was dat ik tussen 12:00 en 12:30 kon bellen. Je zou dan te horen krijgen hoe het gegaan was en hoe laat je weer kon komen. Dus ik belde om 12:02. De lijnen waren (uiteraard) in gesprek. Waarom bellen ze zelf dan niet even tussen die tijd?
Om 12:15 kwam ik er eindelijk doorheen en kreeg ik te horen dat ze nog bezig waren. En geen uitleg konden geven waarom ze nog niet klaar waren. Echt, van zo'n opmerking wordt je niet vrolijk. En ik mocht rond 13:00 weer terug bellen...

Om 13:00 natuurlijk meteen weer gebeld en alles bleek goed gegaan te zijn: er was een splinter in zijn keel gevonden die natuurlijk voor flink wat irritatie zorgde. Zijn keel was behoorlijk ontstoken maar verder was alles goed. 's Avonds mocht Gino weer opgehaald worden wat Tamara natuurlijk meteen deed.

Wel schrikken was de rekening: € 200,45 waarvan meer dan de helft het uurloon van de dierenarts is!
Een gezonde hond is natuurlijk veel waard maar moet er nu zoveel aan verdiend worden? Ook in de dierenwereld is de zorg erg duur dus...

Ik leef nog...

2011-06-20T22:10:00.006+02:00

Zo... de afgelopen weken niet veel meer aan het schrijven geweest. Wel van alles meegemaakt want dat gaat (gelukkig) allemaal gewoon door.
Alleen op een of andere manier kwam het er niet meer van om hier iets neer te zetten. Denk dat ik een beetje blogger moe was.
Als het sowieso al bestaat...?
Gelukkig bleek toen dat ik dit blog niet alleen voor mijn moeder schreef! Van verschillende mensen kreeg ik de opmerkking of het niet eens tijd werd voor een nieuwe blog want ze wisten niet meer wat ik allemaal deed. Oh jee... de druk nam meteen al toe.

Ik ben de afgelopen weken druk bezig geweest met de gedachte om er helemaal mee te stoppen maar we gaan het gewoon nog eens proberen. Leuk voor jou om te lezen, leuk voor mij om het van me af te schrijven. Voor allebei leuk dus, wat wil je nog meer?

Maar goed, dan moet er natuurlijk wel weer geschreven worden. Die taak ligt dus bij mij. Het lezen laat ik dan wel bij jou liggen en als je af en toe ook nog een reactie kunt geven op mijn blog zal ik een gedeelte van het lezen overnemen. Zo ben ik dan ook wel weer...

8e KBC Festival

2011-05-01T16:35:00.003+02:00

Vandaag was het 8e Klein Brouwerij Collectief (KBC) Festival op de Markt in Den Bosch. Ondertussen alweer de zoveelste keer voor mij en vandaag de eerste keer voor mijn 'kleine' neefje. En het was weer erg gezellig! Maar dat kan al snel gaan met drank natuurlijk!

De zon liet zichzelf die dag erg goed zien en ik ben daardoor ook goed verbrand. Zeker weten dat ik er morgen last van zal hebben. Maar goed, dan had ik maar beter op moeten letten, toch? Een kater zit er gelukkig niet in als het goed is! Heb me namelijk best wel ingehouden...

De volgende biertjes heb ik mogen proeven:

1 - Jopen Rosé (Jopenkerk)
2 - IJsbier ('t Koelschip)
3 - Explosie ('t Koelschip)
4 - Antenne Trippel (Ramses)
5 - De Blauwe Tram (Klein Duimpje)
6 - Jopen Ongelovige Thomas (Jopenkerk)
7 - 't Goeye Goet Lentebier (Openlucht Museum)

De biertjes waren weer heerlijk maar de gekochte mossel (of oester?) was echt smerig. En daar moest ik dan ook nog 1,50 voor betalen... voor eens en altijd genezen dus!

Koninginnedag 2011

2011-04-30T16:35:00.001+02:00

En ook dit jaar was het weer zover: de vrijmarkt in Nijmegen. Begint ondertussen een traditie te worden en ook vandaag moesten we weer vroeg in Nijmegen zijn. Rond 7:00 werden we verwacht en dat is... best vroeg!

Ook nu was het weer erg mooi weer wat toch wel helpt bij een vrijmarkt. Als de regen met bakken uit de lucht valt is het toch een stuk minder leuk. En veel mensen zouden dan niet eens de moeite doen om te gaan. Maar vandaag dus stralend weer, niks mis mee!

Uiteindelijk 2x terug moeten lopen naar de auto: volgens mij hebben we nog nooit zoveel gekocht als dit jaar!
Veel boeken, wat spelletjes en nog andere rare dingen waarbij de 2 videobanden die je slechts 2x kunt bekijken toch wel uniek zijn.
Wat een rare dingen werden er vroeger verzonnen om piraterij tegen te gaan. En zo heel lang geleden was dat toch ook weer niet...? En nu weet haast niemand meer wat een videoband ook alweer was.
Tijden veranderen...

Voor alles is een eerste keer...

2011-04-11T21:17:00.003+02:00

...en ook voor het vervangen van het lampje van de verlichting van de auto.
Al was het wel even uitzoeken hoe en wat...
Je hoort mensen vaak klagen dat het steeds moeilijker wordt om zelf iets aan de auto te doen.
Voor de meest simpele dingen moet je al naar de garage, zelfs een lampje wisselen is er niet meer bij. Gelukkig heb ik nog een redelijk oude auto waar dit WEL mogelijk is. Maar je moet dan wel weten hoe...

Gelukkig had ik vanavond de beschikking over een hulplijn die ik veelvuldig heb mogen gebruiken: eerst om uit te zoeken welke lamp ik moest hebben, daarna hoe ik de lamp kon vervangen en daarna hoe ik die idiote pinnetjes van de lamp af kon krijgen... zonder de hele boel kapot te trekken. Maar het is gelukt!

Uiteraard voelde ik me daarna zo goed dat ik meteen besloten heb de volgende 'lampenuitdaging' uit te voeren namelijk het verhangen van een lamp in de keuken naar de woonkamer.
En daarna vond ik dat deze 'Lampenmeester' wel een schouderklopje verdiend had!

Een verjaardag die je lang zal bijblijven...

2011-04-09T13:29:00.002+02:00

Vandaag was de dag dat Tamara weer een jaartje ouder is geworden. Reden voor een feestje en dat hebben we dan ook gevierd.
In beperkt gezelschap wat wilt zeggen: ouders, broers en zussen en kinderen. En dan heb je nog je hele huis vol dus was het fijn dat Tamara's vader zijn huis beschikbaar stelde.
Nog fijner was het dat het weer ook zijn bijdrage leverde en dat we op deze 9e april heerlijk buiten konden zitten!

En dan lees je opeens dat bericht: er is een schietpartij in een winkelcentrum en er zijn veel doden. Zomaar een berichtje op twitter.
Uiteraard snel de tv aangezet maar daar was niks te zien. De Nederlandse zenders waren bezig met hun gewone programma. Heel even denk je nog: het zal toch geen grap zijn? Maar dan wordt het al heel snel duidelijk dat het geen grap is...

De rest is geschiedenis: doden, gewonden, ellende. Mensen die 'even boodschappen' gingen doen komen nooit meer terug. Omdat één iemand besluit dat het niet meer mag.
De komende dagen zal er volop geannaliseerd gaan worden: wat is er gebeurd, en waarom? Maar eigenlijk maakt het allemaal niks meer uit. Dit is niet te plannen, dit is niet tegen te houden.

Genieten moet je elke dag, want een dag als deze maakt helaas weer eens duidelijk: het kan dus echt elk moment over zijn...

The Wall - live in The GelreDome

2011-04-08T23:58:00.002+02:00

En opeens leek 4 juni 2010 weer heel kort geleden, de dag dat ik heel veel moeite heb moeten doen om kaartjes te krijgen voor 'The Wall'. Maar vanavond was het dan zo ver!
Roger Waters zou in het GelreDome 'The Wall' gaan opvoeren... en ik mocht er bij zijn!

Samen met Geer en een aantal vrienden van hem zijn we om 18:00 vertrokken vanaf zijn huis. Allemaal samen in één taxibusje wat ons tot voor de ingang van de GelreDome zou brengen, en daar ook weer ophalen. Geen gedoe met parkeren en parkeergeld, perfect geregeld dus.

Na een korte reis kwamen we tegen 18:45 aan. Ruim op tijd want om 20:00 zou de show beginnen. Er stond op de site van het GelreDome dat iedereen wel op tijd moest komen want de show zou precies om 20:00 beginnen... wat dus bijna 20:30 werd. Maar goed...

Het was fantastisch! Iets anders kan ik er eigenlijk niet van zeggen.
Het geluid was super goed, en ik heb Roger wel eens slechter horen zingen. Er was helemaal niks op aan te merken op het geluid... alleen helaas wel iets op het zicht. Of eigenlijk... het zicht dat ik had. Niet veel dus...

Nu weet ik dat ik niet een van de grootste ben en met een groot videoscherm en volledige projectie op de muur heb ik best wel iets kunnen zien maar over het algemeen kon ik gewoon niet alles zien. En dat was toch wel een beetje jammer. Want naast de muziek krijgen ook je ogen genoeg te zien met de show en videoprojectie. En dat kwam bij mij dus niet altijd goed in beeld.
Maar... als ik mijn ogen dicht deed hoorde ik de muziek nog beter en was er eigenlijk niks aan de hand. De opnames van vanavond zal ik vast nog wel een keer kunnen zien maar het geluid kan ik thuis gewoon niet nabootsen.
Zouden de buren ook niet blij mee zijn denk ik.

Ik ben dus heel blij dat ik er bij kon zijn... dat was die kleine 80 euro toch wel waard. Al blijft het heel veel geld... zou dat nu echt niet goedkoper kunnen?

Op de terugreis hadden we een klein probleempje met het taxibusje: op een gegeven moment was het niet mogelijk om vooruit te rijden. Het busje stond echter op een helling te wachten bij het stoplicht en reed elke keer iets verder naar achteren. En dat is lastig als er tientallen concertgangers achter je staan die ook naar huis (en vooruit) willen. Gelukkig was het na een paar keer proberen opeens weer in orde en konden we voldaan weer naar huis. Benieuwd of en wanneer Pink Floyd zelf nog iets gaat doen... zou ook mooi zijn!

Pinnen tijdelijk niet mogelijk

2011-03-30T07:18:00.003+02:00

Toen ik vanmorgen, nog redelijk slaapdronken, naar mijn werk fietste zag ik in het 'centrum' van het dorp dat de weg afgezet was door pionnen. De pionnen stonden zo dat de auto's geen andere keuze hadden dan te keren en om te rijden... gelukkig kon ik er met de fiets WEL tussendoor. Even verderop stond er politie op de weg en ik had al spijt dat ik doorgereden was. Maar gelukkig stond de politie er niet voor mij...

Ze hadden het namelijk veel te druk bij de geldatuomaat van de Rabobank. Of eigenlijk... wat er over was van deze automaat. De deur naast de automaat stond open en het zag er allemaal best beschadigd uit.

Het was duidelijk dat er 'iets' gebeurd was bij de automaat. Misschien een inbraak of ramkraak. De poitieagent wilde niks zeggen dus ben ik maar doorgefietst. Straks eens kijken of er iets op internet staat... en een groter probleem: waar moet ik nu pinnen...?

Beagle terror...

2011-03-29T22:43:00.002+02:00

Regel 1: als je van huis bent: zorg dat de kasten goed dicht zitten en dat Gino nergens bij kan.
Regel 2: lees regel 1.

Ok... en als je dat dus NIET doet dan is het mogelijk dat Gino de kast ingaat en alles wat hij de moeite vindt eruit haalt, opeet of kapot maakt. Zoals we dus zagen na een avondje bankenshoppen... Hopelijk krijgt hij geen last van de kaugum (weer uitgespuugd) en de ongepofte mais... (niet uitgespuugd...).

Seats and Sofas

2011-03-28T21:17:00.007+02:00

Omdat we 'geen bank in huis' toch wel een beetje missen zijn we op zoek naar een nieuwe bank. Een vriendin raadde me aan om bij Seats and Sofas te gaan kijken omdat ze daar veel keuze zouden hebben voor een leuke prijs.
Helaas staat Seats and Sofas niet echt goed aangeschreven: op internet lees je veel klachten en ook zijn er genoeg consumentenprogramma's die er regelmatig een item over hebben. Aan de andere kant: de klagers melden zich meestal sneller dan de tevreden mensen.
Toch maar even kijken dus...

Zaltbommel was het dichtsbijzijnde filiaal en in de avond was het lekker rustig. We werden vriendelijk ontvangen en vroegen naar het bankje uit de folder van € 399,00. En dat was inderdaad aanwezig. Maar... dan wel met de allerslechtste kwaliteit stof die je kunt verzinnen.
Dat is de 'truuk' van Seats and Sofas: een bank aanbieden voor een leuke prijs maar als je een beetje redelijk stof op de bank wilt hebben dan wordt de prijs snel een paar honderd euro's duurder. Toch een klein beetje misleiding eerlijk gezegd...

Maar goed: de bank zag er verder goed uit en met een goede stof werd het bankje opeens € 999,00. Dat was toch wel een beetje boven ons budget.
Gelukkig was er nog wel ruimte om te onderhandelen. Als we het cadeau niet wilden hebben ging er sowieso € 200,00 vanaf. En daarna omdat we twijfelden nog eens € 100,00 en daarna nog eens € 70,00. Dat ging wel heel snel... en dan hadden we zelf niet eens een tegenbod gedaan.

Uiteindelijk hebben we toch geen bank gekocht omdat hij niet goed zou passen in onze huidige woonkamer. De prijs zou misschien nog wel lager kunnen maar als hij niet past heb je er natuurlijk ook niet veel aan. Maar je vraagt je met zo'n snelle prijsdagling natuurlijk wel af: heb ik nu niet teveel betaald...? Ook al heb je korting gekregen.

Dit is genieten...

2011-03-27T22:59:00.008+02:00

Gisteren was Bea samen met Ginger op bezoek gekomen.
Voor Gino betekende dit extra veel wandelen en spelen. Heel erg leuk voor hem maar ook erg vermoeiend. Voor mij was het overigens ook leuk om Bea weer eens te zien hoor!
Normaal gesproken is Gino na een dag rennen en springen de dag erop erg rustig en wil het liefste slapen... dat was vandaag alleen niet mogelijk...

Vandaag zijn wij bij Anouk en Frank geweest. En aangezien zij ook een hond hebben mocht Gino ook weer mee.
Omdat het heel mooi weer is zijn we wezen wandelen in natuurgebied Reindersmeer. Een hele mooie plek om je hond eens goed uit te laten en dat hebben we dan ook gedaan.
Na een wandeling van 4 km begonnen de hondjes best wel moe te worden (misschien omdat ze daarvoor ook al een uur door de tuin aan het rennen geweest zijn?) dus was het maar goed dat we niet voor de route van 8 km gekozen hadden.
Dat doen we dan wel de volgende keer...

Helaas kon Gino niet los (simpelweg omdat hij er dan vandoor gaat en ik niet weet wanneer hij terug komt) dus was zwemmen voor hem ook geen optie. Luna kan echter redelijk goed luisteren dus mocht zij WEL het water is. En genoot er zichtbaar van!

Donkere avond...

2011-03-24T23:56:00.001+01:00

Na een gezellige avond bij een vriendin gebeurde er iets wat heel de gezellige avond in één keer ongedaan maakte. En me behoorlijk verdrietig maakte...
Bij de afrit van de snelweg werd er voor mijn neus een kat aangereden door de auto voor me. Kan natuurlijk gebeuren maar het is vreselijk om te zien. De auto die de kat aanreed reed echter gewoon door! Zoiets merk je toch?

Snel de auto aan de kant en teruggelopen naar de kat. Goed opletten omdat er nog steeds auto's reden en hopen dat ze mijn armbewegingen zagen en minder hard reden. En nog meer hopen dat ze de kat niet raakten... of mij!

Toen ik de kat in mijn armen had bleek al snel dat hij al was overleden. Hoogstwaarschijnlijk direct bij de aanrijding. Dat is dan tenminste nog een klein beetje 'postief'. Alleen... daar sta je dan laat in de avond met een dode kat.
Ik heb een paar nummers gebeld (politie, dierentehuis en dierenambulance) en nergens kon ik geholpen worden.
De politie 'doet' niks met dode katten (opzich wel logisch) en bij de dierenambulance kreeg ik een bandje dat ze gesloten waren. De dierenarts kon ik alleen bellen voor spoed. En dat was het ook niet echt meer...

Nu snap ik dat de dierenambulance (die voornamelijk door vrijwilligers bemand wordt) niet altijd aanwezig kan zijn maar wat als de kat nog wel had geleefd en ik niet met de auto was. Misschien moet ik daar maar niet te veel aan denken.
Overal wordt subsidie voor gegeven maar voor zoiets is natuurlijk geen geld. Totdat het een huisdier van de betreffende wethouder zelf is...

Ik heb de kat aan de kant van de weg gelegd en de locatie ingesproken op het antwoordappraat van de dierenambulance. Met mijn nummer en het verzoek me terug te bellen maar niks meer gehoord. De kat heeft als het goed is niks geleden maar er zit nu wel ergens een baasje te wachten... af te vragen waar zijn of haar kat is...

Benzinedief?

2011-03-22T22:06:00.004+01:00

Even snel tanken. Dat was in ieder geval de bedoeling. Maar dat is nog niet zo makkelijk als het lijkt...
Ok, het tanken is opzich niet zo heel moeilijk. En het betalen na het tanken zou ook niet zo moeilijk moeten zijn toch? Maar wel bij de Shell in Den Bosch. Want mijn pinpas deed het namelijk niet... en da's best lastig.
Nu heb ik bij dit station al vaker last gehad met het pinnen. Vaak doet mijn pas het gewoon niet. Verder heb ik er nergens last van dus er moet haast wel iets met het apparaat daar aan de hand zijn. En dus ging het vanavond ook weer niet...

Helaas had ik nu geen andere pasjes of contant geld bij me dus kon ik niet betalen. De mevrouw aan de kassa was absoluut 'not amused' maar ik kies hier natuurlijk ook niet voor.
Ik 'mocht' van haar ergens gaan pinnen maar dan moest ik wel meteen terugkomen. Aangezien ik op weg was naar een etentje gaf ik aan dat dit niet zou lukken en dat het later op de avond zou worden. Maar dat mocht niet.
Dan moest ik maar een formulier invullen zodat ik de dag erop kon komen betalen wat ik ook een goede oplossing vond...

Toen ik het formulier kreeg zag ik dat ik 8 euro moest betalen om later te mogen betalen. Gezien het bedrag van 50 euro aan bezine vond ik dat erg hoog. Toen ik de haar er op aan wilde spreken gaf ze aan 'eerst even de andere klanten te helpen'.
Er was echter een rij van zeker 6 personen dus dat schoot niet op.
Ook niet echt klantvriendelijk want ik wilde ook graag geholpen worden.

Terwijl ik de haar probeerde uit te leggen dat ik zeker geen benzinedief was (anders was ik niet eens naar binnen gekomen?) maar gewoon niet kon te betalen begonnen andere klanten zichtbaar geirriteerd te raken. Alles behalve aardig keken ze mijn kant op. Ik voelde me ook steeds bozer worden want ik had gewoon willen betalen maar dat ging gewoon niet. En echt medewerking kreeg ik ook niet...

Uiteindelijk gezegd dat ik wel geld ging halen en ben gegaan. Ze heeft nog wel snel mijn kenteken opgeschreven en gelukkig kon ik van mijn moeder geld lenen die vlak bij woont. Maar... toen ik betaalde stond er op de bon wel 'doorrijder zonder betaling' op de bon. Sta ik nu te boek als benzinedief...?

Goedkoop een weekendje weg?

2011-03-15T19:09:00.000+01:00

Afgelopen dagen zijn we een weekendje weg geweest. Via de Kruidvat hadden we bonnen gekocht waarmee we een hotelovernachting kregen voor 10 euro per persoon. Da's niet echt veel geld toch? De hotels waren van de Fletcher keten. Er waren genoeg hotels om uit te kiezen dus leek het ons wel leuk. Vorig jaar hadden we dit ook al gedaan maar toen was er zeer beperkt keuze. Dit jaar zou Kruidvat zijn actie beter regelen...

Wel, als je nu via Google de woorden kruidvat en hotelbon zoekt kom je er achter dat het nog steeds niet goed is. Wij hebben gelukkig (met moeite) 2 dagen Ameland kunnen boeken. Maar goedkoop was het zeker niet. Tel maar even mee:

- kosten voor het hotel 4x € 10,00 (+ € 5,00 reserveringskosten)
- kosten voor er naar toe rijden € 35,00 (+ € 35,00 om weer terug te komen)
- kosten voor de boot € 95,00 (gelukkig een retourtje)

Ons weekendje van € 45,00 was zo al € 165,00 duurder geworden. Maar het werd nog erger... Eigenlijk zou Gino bij mijn ouders blijven maar door omstandigheden was dat helaas niet mogelijk. We konden natuurlijk annuleren maar wilden eigenlijk ook wel weg. Dus... de hond moest mee op de boot (+ € 5,00) en moest dus ook mee op de hotelkamer (+ 30,00).
Totaal bedrag voor een weekendje Ameland, zonder eten en drinken was dus: € 245,00. Daar konden we ook voor naar Turkije ofzo...

Gelukkig was Ameland zelf wel de moeite waard: het hotel was mooi en het eiland zelf was heel erg rustig. En dat is ook wel eens fijn in deze gejaagde tijd. Het is alleen jammer dat je 2,5 uur moet rijden en 45 minuten moet varen voor een beetje rust. Dat moet toch sneller kunnen?

Het enige minpuntje was de vuurtoren. Deze was open voor publiek en het was mogelijk om de 268 treden te beklimmen. Maar dan moet hij wel open zijn. Het bordje bij de ingang gaf aan dagelijks open tussen 13 en 17... maar dat waren de tijden in de zomer. Dus we moeten nog een keer terug...

Carnaval... maar nu even niet!

2011-03-06T18:39:00.002+01:00

De afgelopen dagen bestond mijn geliefde stad niet meer. Tenminste, niet meer wat naam betreft. Overal waar je de stad in hadden de borden met de plaatsnaam dezelfde tekst 'Oeteldonk'.
En dat leek niet echt op 's-Hertogenbosch.
Dit alles had te maken met carnaval. Alles stond op zijn kop, bedrijven waren dicht en mensen gingen verkleed de straat op. En dat 5 dagen lang. Ook mijn werk was gesloten (2 dagen verplicht vrij).
Gelukkig wel met één dag van de baas...

Een paar weken daarvoor hadden we al met Michiel en Judith afgesproken om de carnaval te ontvluchten door naar Antwerpen te gaan. In al die jaren dat wel elkaar kennen de eerst keer dat we een weekend samen waren. Toch wel een beetje spannend maar gelukkig hadden we aparte kamers! Het hotel van onderkomen was, zoals altijd eigenlijk, Crown Plaza.

Het weekend was voorbij gevlogen! Als je in Antwerpen bent moet je natuurlijk ook naar Metropolis. Tenminste... dat vinden wij!
De eerste avond zijn we naar Black Swan gegaan. Na alle ophef rondom de Oscars zou dit DE film van 2010 moeten zijn.
En dat viel toch wel een beetje tegen...
Het was zeker geen slechte film maar supergoed, nee... dat ook weer niet.
Maar smaken verschillen natuurlijk.

Dag 2 in Antwerpen ochtend goed voor een spelletje Catan in het hotel, waar je € 12,50 voor 2 cola, 1 fanta en 1 thee betaald. Belachelijk duur toch?
De middag hebben we besteed aan winkelen in Antwerpen.
Voor Tam en mij niet echt bijzonder meer maar altijd leuk om even doorheen te lopen. Daarna gegeten en in dat restaurant kwamen we een oud collega tegen.
Het winnen van de loterij is volgens mij statistisch gezien groter...
De avond afgesloten met weer een film, deze keer gekozen voor Unknown die ons toch meer de moeite leek... en dat was het ook. Maar volgens de 'kenners' komt dat doordat we geen smaak hebben. Gelukkig dan maar...

En daarna was het tijd voor Dag 3. Weer een spelletje Catan gedaan en rond 13:00 richting Nederland vertrokken. Het was erg gezellig geweest en zeker de moeite van het herhalen waard... zelfs als het niet bedoeld is om carnaval te ontvluchten...

Stemmen...?

2011-03-02T17:47:00.001+01:00

Vandaag is de dag van de provinciale verkiezingen.
En eerlijk gezegd... ik heb geen idee wat ik er mee moet.
Yep, ik mag gaan stemmen. Sterker nog: mijn moeder heeft me ooit geleerd dat als je niet gaat stemmen je ook niet mag klagen. Of zoiets.
Maar dat was toen ik 18 was... lang geleden.

Nu ik ouder (en wijzer?) ben vraag ik me soms af of het stemmen nut heeft. En als ik twijfel over het nut van dingen... ben ik niet altijd gemotiveerd in die dingen.
En zeker de provincie: wat moet ik er mee? Laatst ben ik nog bij de open dag van het provinciehuis geweest. Gesproken met een vriendin die daar werkte en ook zij vroeg zich af wat mensen eigenlijk met de provincie hebben.
En dat weet ik dus ook niet... niet wat de mensen er mee hebben en al helemaal niet wat ik er mee heb.

Op de open dag ging bijna iedereen of naar de 23e verdieping of naar de atoomschuilkelder. Leuk om een keer te zien maar verder was er niet veel interesse in wat de provincie deed. En dat heb ik dus ook.

Zal er nog eens goed over denken maar op dit moment heb ik zoiets van: zal volgende keer weer kijken... is dat slecht?

In hogere sferen...

2011-02-19T12:52:00.008+01:00

Vandaag was er open dag in het Provinciehuis. Hoewel ik niet echt veel met de provincie heb en eigenlijk geen idee heb wat ze allemaal doen was er toch iets wat voor mij de moeite was om er even langs te gaan: je mocht namelijk met de lift naar de 23e verdieping en genieten van het uitzicht!
En dat is iets waar je niet elke dag de kans voor krijgt. Op naar het Provinciehuis dus!

Daar aangekomen bleek het behoorlijk druk te zijn... en de meeste mensen waren eigenlijk maar voor 2 dingen gekomen: een bezoekje aan de 23e verdieping of een bezoekje aan de atoomschuilkelder onder het provinciehuis. Dat laatste was voor mij niet bekend dus een extra verassing! Omdat het nog niet heel druk was bij de lift naar boven besloten we eerst daar heen te gaan.

Helaas... omdat het redelijk bewolkt was hadden we geen super mooi uitzicht. Maar toch was het wel grappig om alle Madurodam huisjes en autotjes te zien. Helaas kon ik mijn huis niet zien terwijl je bij heel helder weer de Dom in Utrecht zou kunnen zien. Was me verteld tenminste... klein minpuntje dus maar het weer laat zich niet controleren. Gelukkig maar...

Terug op de begane grond was de rij voor de lift al een stuk groter geworden dus we waren blij dat al gedaan te hebben: op naar de atoomschuilkelder!
En dat was eigenlijk nog veel meer de moeite waard: het was interessant om te zien hoe deze bunker ten tijde van de koude oorlog in gebruik was en uiteindelijk (gelukkig) nooit actief gebruikt is. Buiten de oefeningen na natuurlijk.
Op dit moment wordt het gebruikt om projecten in te laten werken. Laten we hopen dat het nooit gebruikt hoeft te worden waar het voor bedoeld is...

3 Jaar Gino

2011-02-16T18:13:00.002+01:00

Vandaag... maar dan precies 3 jaar geleden, is Gino bij ons in huis gekomen.
Na het overlijden van Bello was het soms toch wel stil in huis en werd de aanwezigheid van een hond af en toe behoorlijk gemist.
Uiteindelijk hebben we toch gekozen om weer een hondje in huis te nemen en dat is Gino dus geworden... en dat hebben we geweten!

Een Beagle heeft de eigenschap om druk en eigenwijs te zijn: Gino is dus 200% een echte Beagle! Maar ook heel erg lief!

In het begin hebben we veel problemen gehad met het zindelijk krijgen (nu heel soms nog wel) maar na een paar jaar begint de strenge training (of in ieder geval een poging tot) toch wel zijn vruchten af te werpen. Al zal het denk ik nooit een 100% luisterende hond worden. Beetje eigenwijs, net zoals het baasje dus...

Voor alles is een eerste keer...

2011-02-12T17:54:00.000+01:00

...dus ook voor het leggen van een laminaatvloertje!
Sinds een paar maanden heeft Tamara's zus nu een andere woning. De woning was gekocht met de kennis dat er nogal wat aan het huis gedaan moest worden en dat is de afgelopen maanden dan ook gedaan. Vooral Tamara's vader heeft de nodige uurtjes in de woning doorgebracht.

Maar... dit weekend is dan toch ook een beroep op mijn kunsten gedaan, namelijk het leggen van een laminaatvloertje. Niet al te zwaar werk, wat gezien mijn lichamelijke beperkingen door rsi niet verkeerd is.
Samen met Ralph dus aan de slag.

En een paar uurtjes later was het werk gedaan... en stiekem was ik toch wel een beetje trots. Het was namelijk de eerste laminaatvloer die ik ooit gelegd heb!

Even geheugen bijprikken...

2011-02-03T22:17:00.009+01:00

Het idee was simpel. Even geheugen bijprikken in een laptop.
Niet mijn laptop maar die van Michiel. Maar dat maakt het niet minder makkelijk... of minder moeilijk in dit geval...
De laptop van Michiel is namelijk een Dell Inspiron Mini 10. En daarvan is het geheugen niet zomaar te vervangen door even snel op de achterkant een schroefje los te maken. Integendeel... de laptop moest letterlijk helemaal uit elkaar.

Gelukkig was op internet bovenstaand filmpje te vinden. Hiermee was het redelijk eenvoudig om te zien hoe de laptop uit elkaar moest. Alleen moest het dan nog wel gebeuren!
Maar, met Michiel aan de schroef en ikzelf aan de computer voor aanwijzingen hebben we het voor elkaar gekregen: ik gaf de aanwijzingen en Michiel voerde ze uit. Goed teamwork dus.

Daarna kwam het moment wat lastiger was: het weer in elkaar zetten. Ook daar was gelukkig een filmpje voor en ik denk dat vooral dat filmpje van grote waarde is geweest. Of in ieder geval behoorlijk wat tijdwinst heeft gegeven. En frustraties minder...

Uiteraard was het moment van de laptop weer aanzetten na montage het spannends maar zoals je hieronder kunt zien is operatatie van '1 naar 2' geslaagd!

T-Mobile en Youp... heeft het geholpen?

2011-02-02T17:04:00.002+01:00

Enige tijd geleden was er veel te doen over Youp van 't Hek en T-Mobile. Of eigenlijk de zoon van Youp. Hij had problemen met T-Mobile (wie niet, ok... beetje flauw) en er was niks aan te doen. Hoe vaak hij ook belde.
Totdat Youp zich er mee ging bemoeien en het probleem werd opeens wel opgelost. Alles was mogelijk. Eind goed al goed zou je denken maar Youp vond het juist van de zotte dat het WEL kon als er een bekende Nederlander zou bellen.
En dat is natuurlijk ook zo.

Er is nog een speciaal tijdschrift uitgekomen want het was al snel duidelijk dat het niet alleen met de helpdesk van T-Mobile slecht geregeld was in Nederland.
Heel veel bedrijven konden mensen met problemen heel goed van het kastje naar de muur sturen...

En nu, een paar maanden later, is er eigenlijk niet veel veranderd. Tenminste, dat was mijn ervaring afgelopen maandag. Ook bij T-Mobile in dit geval.

In al zijn wijsheid heeft T-Mobile besloten om mijn nummer uit de lucht te halen. Toen ik het merkte meteen contact opgenomen met de klantenservice en de verklaring was simpel: het nummer was 6 maanden (!) niet gebruikt en daarom uit de lucht gehaald. Jammer maar helaas.
Ik heb nog gevraagd of er geen 6 minuten bedoeld was (dit is namelijk geloofwaardiger) maar de medewerker kon er de humor niet van inzien.
Na enig aandringen mocht ik toch doorverbonden worden, uiteraard het verhaal nogmaals vertellen en het blijkt dat er een nummerportatie gedaan is die niet gedaan moest worden. Herstellen kon echter niet, er moest een nieuwe sim komen.

Deze sim is vandaag gekomen maar het blijkt de verkeerde sim te zijn. Deze is namelijk niet geschikt voor BlackBerry.
Terwijl de mevrouw van maandag nog zo had gezegd dat ik een sim voor BlackBerry moest krijgen. Er komt dus weer een nieuwe sim.
Elke keer heb ik het verhaal opnieuw uit moeten leggen omdat het haast niet mogelijk is dezelfde persoon aan de lijn te krijgen.
En ondertussen loopt mijn beltegoed heel hard terug omdat alle acties die ik had ook verdwenen zijn. Lekker dus... benieuwd hoe lang dit gaat duren...

Aardige mensen

2011-01-29T20:42:00.001+01:00

Het lijkt zo simpel. Aardig zijn voor een ander. In de praktijk blijkt het helaas erg moeilijk te zijn. Jammer eigenlijk want wat is er nu mis met een beetje aardig zijn voor een ander, niks toch?

Maar mensen zijn vooral met zichzelf bezig. Bewust of onbewust. Iedereen heeft het druk en moet veel doen en iemand helpen schiet er vaak dan gewoon bij in. Maar gelukkig kan het ook anders... en dat merkte ik dit weekend. Of eigenlijk al een paar weken ervoor.

Sinds ik in 2010 mijn NAS gekocht had heb ik er best wel wat problemen mee gehad.
De snelheid was ver te zoeken en de data was ik zelfs een keer kwijt geraakt! Niet echt handig als die NAS juist gekocht is om dat een beetje te voorkomen.
Er was niet echt fijn mee te werken en ik stond op het punt de nas te verkopen, zo had ik er ook niet veel aan. Gelukkig kwam ik op internet iemand tegen die op afstand een en ander kon bekijken in mijn NAS. En er bleek inderdaad wat niet goed te zijn in de configuratie.

Het is natuurlijk altijd een beetje eng om een vreemd in je computer en in je NAS te laten zitten. Je weet tenslotte nooit. Maar het voelde goed aan en ja, ook ik kan van tijd tot tijd goed van vertrouwen zijn. Helaas bleek het uiteindelijk toch niet allemaal op afstand op te lossen en kreeg ik wat tips hoe ik dit zelf kon doen. Maar ook dat kreeg ik, door mijn verouderde pc, niet voor elkaar. Ik had, zonder te technisch te worden, niet de juiste poorten om de harde schijven van de NAS aan te sluiten.

Geen probleem. De behulpzame 'vreemdeling' gaf aan dat ik als ik in de buurt van Arnhem kwam (waar hij in de buurt woonde) altijd langs kon komen om het probleem op te lossen. En daar ben ik vandaag dus geweest. De ontvangst was hartelijk en het was erg gezellig. Hij heeft me perfect kunnen helpen en we hebben er een paar uur gezeten. Thuis aangekomen heeft hij op afstand nog even de spreekwoordelijke puntjes op de spreekwoordelijke i gezet en de NAS loopt weer als een zonnetje. En dat door iemand die ik helemaal niet kende... da's toch aardig?
Nu nog verzinnen hoe ik hem kan bedanken...

(en nee, het is niet zo dat ik verder geen hulp in mijn omgeving krijg als ik dit nodig heb - integendeel zelfs - maar dit vond ik toch wel weer extra aardig!)

Hans Liberg... (of: het oog van mijn vader)

2011-01-25T23:19:00.000+01:00

Nadat we in 2007 en 2008 al eerder geweest waren was het vanavond weer Hans Liberg tijd... maar het was ook bijna niet doorgegaan. Voor ons dan...

's Middags kreeg ik namelijk een telefoontje: mijn moeder. Ik moest niet schrikken maar mijn vader moest met spoed naar het ziekenhuis. Nee, dan schrik je inderdaad niet. Is heel normaal...

Er bleek iets niet goed te zijn met de foto die van zijn oog gemaakt was. Om precies te zijn: het netvlies had een scheurtje en kon los raken. Of zat al los, dat was ik even kwijt op dat moment. Maar in ieder geval direct naar het ziekenhuis.
En 's avonds zouden we eigenlijk dus naar Hans gaan.

Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen. Of, er was inderdaad iets niet goed maar de operatie kon wachten tot morgen. Maar eigenlijk was dat alleen omdat het extreem druk was in het ziekenhuis. Dus toch nog naar Hans Liberg. Zij het met een oog dat behoorlijk gedruppeld en bekeken was dus behoorlijk pijnlijk. En morgen dus onder het mes. Toch wel spannend...

En Hans Liberg? Tha, zoals verwacht: heel erg goed! Ik ken niemand die zoveel instrumenten kan bespelen en steeds van klassiek naar modern en alles er tussen kan gaan. Erg mooi! Samen met mijn broertje, Tamara en mijn ouders heb ik heerlijk genoten. Hopelijk volgend jaar weer!

Henk een handje geven...

2011-01-22T23:54:00.002+01:00

En toen was mijn vader vandaag alweer bijna 60 jaar. Om precies te zijn... 59. Wat op zich ook al een hele prestatie is... tegenwoordig is namelijk niks meer zeker!

Dus, tijd voor een feestje. Omdat het zaterdag is kan de visite de hele dag door komen maar mijn ouders waren verstandig om een vanaf tijd te doen. En die vanaf was 14:00. Wat betekende dat rond 14:05 het huis al behoorlijk vol zat... en een paar uur later echt afgeladen vol.
Ik ben 's middags heel even geweest maar het was ook voor mij te druk. Wel gezellig overigens... maar te druk. Dus 's avonds met Tamara er naar toe.

En het leek er inderdaad op dat bijna de hele familie 's middags wat geweest. Op een verdwaalde tante, nichtje en vriend na was het namelijk erg rustig. Maar ook met dit kleine groepje is het erg gezellig geweest (vond ik tenminste). Benieuwd of we volgend jaar groot feest hebben maar aan de andere kant... wat is 59 nu zoveel anders dan 60...?

Let Me In (2010)

2011-01-21T23:29:00.002+01:00

Een film gekozen door Yvette en tijdens het lezen van de recentie op IMDb werd ik niet bijzonder positief: een film over een jongetje wat gepest wordt krijgt een vriendschap met een meisje die een vampier blijkt te zijn. Tja...
Ook Tamara stond niet echt te springen om deze film te kijken.
Net zoals Camiel dat niet deed.

Dus zijn we eerst begonnen met een andere film, Skyline, maar die kon niemand boeien. Het ging over mensen die verdwenen door een lichtstraal. Idee was misschien leuk maar na 30 minuten hadden we allemaal iets van: 'ok, en nu?'. Dus door met Let Me In. En dat was geen slechte keuze!

De film was misschien een beetje te lang maar niet langdradig of saai. En het was zeker niet een saaie love story met happy ending.
Sterker nog, soms waren de scenes best wel smerig maar goed, met een vampierenfilm moet je natuurlijk van tijd tot tijd ook een beetje bloed zien. En dat zat bij deze film wel goed!

Problemen met een handshake? (2)

2011-01-12T22:06:00.006+01:00

Als het goed is heb ik vanaf vandaag een oplossing voor het handshake probleem tussen mijn receiver en de PS3.
De oplossing is: een nieuwe receiver gekocht.

Het ging helaas niet allemaal erg vlug met het afhandelen van de garantie: er moest getest worden en er kon niet gegarandeerd worden dat het probleem met een nieuwe (zelfde) receiver opgelost was. Zeker omdat de klacht bij de winkel niet gezien werd.

Als ik met een andere receiver zou gaan werken zou de kans op problemen minder zijn. Een vergelijkbare receiver zou wel iets meer kosten (30 euro) maar als ik de receiver zelf kwam halen kreeg ik nog 10 euro korting. Niet extreem veel maar aan de andere kant wilde ik zo snel mogelijk over een recveiver beschikken. Het stereo geluid van de tv is niet echt mooi. Vindt ik dan...
Dus vandaag een nieuwe gehaald.
Hopelijk is het probleem nu wel opgelost... toch eigenlijk bizar dat iets standaards als HDMI helemaal niet zo standaard is.
Ik ben nu in het trotse bezit van een Onkyo TX-SR578.

En nu we toch bezig zijn met de handshake... vandaag is Nienke 3 jaar geworden en dat was natuurlijk reden voor een feestje!
Na het ophalen van de receiver zijn we meteen doorgereden om Nienke een echte handshake te geven (die daar gelukkig geen problemen mee had!).
Omdat Gino al de hele dag alleen was hebben we het niet al te laat gemaakt maar gelukkig ging Nienke sowieso niet zo laat naar bed.
Ze is tenlsotte pas 3 jaar... of moet ik zeggen AL 3 jaar?

Alles kan kapot...

2011-01-08T16:34:00.003+01:00

Afgelopen weekend is het gezegde 'alles kan kapot' weer heel duidelijk geweest. Op vrijdag besloot onze ketel er WEER mee te stoppen. De derde keer nu sinds we dit huis hebben. Echt een maandagmorgen ketel.
Opvallend is het wel dat de ketel altijd in december of januari kapot gaat.
Gelukkig viel de schade deze keer mee, er bleek een zekering kapot te zijn. Dat kan natuurlijk altijd gebeuren.
Uiteraard wel benieuwd wat dit grapje gaat kosten.
De zekering zullen de kosten niet zijn. Het weekendtarief van de monteur misschien wel?

En verdere breuk ellende van dit weekend: zo ben je blij weer een paar kilo kwijt te zijn... denkt de bureaustoel er schijnbaar toch anders over.
Ik ging zitten, hoorde een harde krak en viel met mijn hoofd tegen het bureau. De bureaustoel lag ondertussen in een aantal delen onder me.
Pfff... alles kan dus inderdaad kapot...

Waar doen we het eigenlijk voor...?

2011-01-08T15:42:00.000+01:00

Het weer van de afgelopen weken (of eigenlijk vooral het strooizout) is niet echt goed voor de auto.
Ook de vele resten van het vuurwerk maken de auto er niet echt mooier op.
Tijd voor de wasstraat dus.
En hopen dat de auto er weer een beetje beter uit gaat zien...

Zowel mijn broertje als ik hadden onze auto's gewassen. Ik gisteren en hij vanochtend. En zojuist hebben we alweer gezien dat het absoluut 'stank voor dank' werk is. Binnen 24 uur is er niks meer te zien van die mooie, schone auto.
Dus... waar doen we het eigenlijk voor...?

Texels Bier

2011-01-07T19:21:00.001+01:00

Toen wij in oktober op Texel waren heb ik helaas niks meegenomen bij het bezoekje bij de brouwerij. En eigenlijk had ik daar best wel spijt van.
Maar je gaat ook niet even terug naar Texel.
Gelukkig ging mijn neef(je) onlangs ook nog naar Texel en kon ik mooi een bestelling plaatsen.

Ik kon kiezen uit 4, 10 of een hele doos met 24 flesjes. En aangezien ik toch niet hoefde te dragen was de keuze snel gemaakt: het hele pakket van 24 flesjes.
De bedoeling was dat hij ze af zou komen geven (aardig) maar helaas was hij die dag ziek. Uiteraard had ik kunnen wachten alleen is 'geduldig' niet echt mijn beste eigenschap. Dus zelf maar halen!

Het scheelt overigens wel dat ik toch in de buurt moest zijn maar wie kan sowieso de roep van 24 heerlijke flesjes bier weerstaan... ik in ieder geval niet!
En vanavond maar eens kijken welk biertje het eerst open gaat...

Hoe nu verder...?

2011-01-04T16:30:00.003+01:00

Zo... vorig jaar ben ik na 5 jaar bloggen geëindigd met de 1000e post. Dat is dus een gemiddelde van... nou ja, reken dat zelf maar uit.
Maar niet heel slecht toch?

Soms wat meer, soms wat minder. Het is ook best wel lastig om me te dwingen om een post te maken, zeker omdat het altijd wat meer tijd kost dan gedacht.
Maar goed. Ik blijf natuurlijk mijn best doen, ook in 2011!

Om te beginnen uiteraard de beste wensen voor 2011!
Dat alles wat je wilt maar mogelijk mag worden. Uiteraard binnen de grenzen van de wet. En uiteraard zonder een ander te kwetsen.
Als we dat allemaal een beetje kunnen doen kan het toch gewoon niet verkeerd gaan?
Denk ik...

Londen!

2010-12-19T12:07:00.006+01:00

Jaren geleden, nog voordat ik Tamara kende, ging ik regelmatig naar Londen.
Daar was het aanbod in video's en cd's namelijk veel groter dan in Nederland en het bestellen via internet was toen nog niet bekend. Ik probeerde minimaal 1x per jaar te gaan.

Daarna ben ik in Newcastle uitgekomen en daar ook regelmatig geweest. Soms met Tamara, soms alleen. Maar na een paar keer ben je die boottocht (15 uur heen, 15 uur terug) ook wel een beetje zat. Dus met het vliegtuig naar Londen! Tenminste... dat was de bedoeling.
Ik wilde dit jaar sowieso nog een keer gaan maar kon geen goedkope vlucht vinden. Ook zit je dan nog met vervoer van en naar het vliegveld. In de krant stond een aanbieding met de bus naar Londen voor € 69,00.
De laatste keer dat ik met de bus lang weg ben geweest was naar Parijs en eigenlijk had ik me voorgenomen om dat niet meer te doen. Maar goed...

Met de bus dus. Vertrekken op zaterdagnacht vanuit Lith om 1:00, dan via Belgie naar Frankrijk, bij Calais met de boot naar Dover en dan door naar Londen. De bedoeling was om tegen 9:30 lokale tijd in Londen te zijn. Een rit van 9,5 uur dus.
Zou sneller kunnen maar vanuit Lith moest de bus eerst naar Oss, Eindhoven en Tilburg om mensen op te pikken.

Tijdens de reis niet veel geslapen. De weg was af en toe erg slecht en op sommige momenten zelfs eng!
Gelukkig was de chauffeur ervaren genoeg, tenminste, daar leek het wel op.
De omgeving Antwerpen was echt spielgelglad, op de snelweg was het niet mogelijk harde te rijden dan 50. Daarna redelijk makkelijk door kunnen rijden naar Calais voor de overtocht.
En tegen 9:30 waren we inderdaad in Londen!

Daar viel het eigenlijk een beetje tegen: het beeld wat ik in mijn hoofd had klopte gewoon niet meer met wat ik zag. Eerlijk gezegd was Newcastle eigenlijk leuker, in ieder geval als je voor het winkelen gaat.
Nog een nadeel was dat er opeens een flinke sneeuwstorm kwam waardoor de straten redelijk snel leeg waren. Niet echt leuk dus.
De dag gelukkig wel vol kunnen maken met winkels en cafetjes.
Grappig was om in de winkel van Lush (cadeautje voor Tamara) in Regent Street door een Nederlandse vrouw geholpen te worden. Voelde ik me toch weer een beetje thuis.

Minder grappig was de demonstratie waar ik opeens tussenin kwam: veel schreeuwende en boze mensen, omringd door politie. Niet echt een gezellige kerstsfeer.
Om 19:00 (lokale tijd) kwam de bus ons weer halen en gingen we weer naar Nederland. De wegen waren door de sneeuw nog veel slechter! Overal stonden er auto's en vrachtwagens langs de weg die niet meer verder konden...

In Calais werden alle bussen en vrachtwagens door de politie van de boot gehaald en mochten we niet verder. Geen idee wat er aan de hand was al liep er wel een groep agenten met een drugshond rond...
Gelukkig was de hond niet voor ons (anders zou het allemaal nog langer duren) maar kregen we instructies hoe te rijden want de weg was echt heel slecht.

Uiteindeijk waren we om 6:00 weer in Lith aangekomen waar Tamara me gelukkig kwam halen. Voordat ik op bed lag was het 7:00 en had ik ruim 48 uur niet geslapen. En dat was toch wel te merken.
Op deze manier een dagje Londen doen is denk ik niet snel voor herhaling vatbaar... gewoon TE vermoeiend...

Red alert!

2010-12-16T18:06:00.005+01:00

Vanmiddag kwamen er rond 16:00 mensen van de BHV (bedrijfshulpverlening) de afdeling op lopen: er was brand en we moesten zo snel mogelijk het kantoor verlaten. Buiten klonken inderdaad sirenes en er was op verschillende plekken rookontwikkeling!
Snel naar buiten dus!

Gelukkig was het snel duidelijk dat het om een oefening ging maar wel een die goed in elkaar gezet was. Compleet dus met brandweer en rook! Is weer eens wat anders...

Natuurlijk zijn er altijd mensen die menen grappig te zijn of niet weg willen gaan omdat het 'slechts een oefening is'. Voor die mensen hoop ik altijd dat het ooit eens echt gebeurd, misschien dat ze dan leren dat een oefening echt nodig is. Of is dat te hard?

Nadat het kantoor ontruimt was en iedereen op het verzamelpunt was kregen we snel het sein 'brand meester' en mocht iedereen weer terug naar kantoor.
Alles bij elkaar heeft het 30 minuten geduurd, hopelijk blijft het bij oefeningen als deze.

Even de tandjes op elkaar... (45)

2010-12-15T19:12:00.004+01:00

Hoewel ik sinds september officieel beugelvrij ben moet ik van tijd tot tijd nog wel naar Nijmegen voor controle. In principe bij de orthodontist maar vandaag mocht ik voor de laatste keer naar de chirurg. Op zich leuk want hij had mij nog niet zonder beugel gezien en ik kan me voorstellen dat ook hij heel benieuwd is hoe het is geworden...

Helaas besloot het lot anders. Toen ik de afspraak maakte vroeg ik of het laat op de middag kon want dat is handiger met werk. Maar nee, dat was niet mogelijk want er was een heel strak schema. Dat zag ik toen ik binnen kwam. Ik moest bij dokter De Koning zijn en die had, zoals op het bord te zien was, nogal wat vertraging. Niet leuk dus.

Nog minder leuk was dat ik, na een wachttijd van inderdaad meer dan één uur niet eens dokter De Koning te spreken kreeg. Hij zat namelijk in de OK. Nou, daar had ik ook niet voor naar Nijmegen moeten komen. Na de controle, waarbij alles goed was, moesten er foto's gemaakt worden. Wat misschien handiger was om tijdens het wachten te doen...? Maar goed. Het was gelukkig toch de laatste keer!

Problemen met een handshake?

2010-12-13T19:19:00.004+01:00

Ok... eerder stonden de kranten vol van imam's die weigerden de handen te schudden van vrouwen. Of sowieso mensen die weigerden dingen te doen die andere als heel normaal zien. Dat kan gebeuren.
Helaas is het nu eenmaal zo dat normen en waarden door iedereen anders gezien kan worden. En dat geeft wel eens problemen.

Maar als apparatuur daar ook al mee gaat beginnen, waar moet het dan eindigen? Misschien is het tijd voor een kleine uitleg.

Van Sinterklaas hebben Tamara en ik een nieuwe receiver gekregen, namelijk de Onkyo TX-SR508. Wij, of eigenlijk ik, waren de oude een beetje zat en wilden graag klaar zijn voor de toekomst.
Of zoals Tamara het zei: als het aan Patrick ligt voor de komende 2 jaar. Anyway, de receiver gekregen en afgelopen week samen met Michiel geinstalleerd en getest. En het klonk allemaal heel mooi. Zelfs met de oude speakers!

De dvd speler is vervangen door de Playstation 3 en daarmee is ook meteen het gedoe begonnen: de Onkyo en de PS3 kunnen (of willen!) elkaar geen handje schudden... lekker dan. Twee apparaten in huis met een attitude.

Wat het probleem is: het signaal komt soms niet goed van de PS3 naar de Onkyo. Op verschillende forums op internet gekeken en het blijkt dat dit helaas vaker voorkomt met deze apparaten en HDMI. Op een of andere manier willen ze niet goed met elkaar communiceren en dat schijnt een 'handshake' probleem te heten. En helaas komt de combinatie zoals ik hem heb vaker voor.

Probleem is bij de winkel neergelegd die op zijn buurt weer contact opneemt met Onkyo. Ik hoop wel dat het probleem snel opgelost gaat worden want zo hebben we er ook niet veel aan...

Wat koop je nog voor 1 euro?

2010-12-08T17:50:00.000+01:00

Vanmiddag ging ik in de lunchpauze heel even naar de HEMA. De bedoeling was om een broodje te kopen, een collega van mij moest even geld opnemen. Aangezien de automaat binnen stond ging ik even met haar mee. Daar trof ik een, op zijn zachts gezegd, redelijk chaotische bende aan!

Er waren 4 bakken met het bordje 'snoepgoed - 50% korting' maar het leek wel alsof het gratis was. Mensen duwden elkaar weg en leken om het snelst uit de bakken te graaien. Ik snapte er helemaal niks van... zo goedkoop is 50% korting toch ook weer niet? Totdat ik een medewerkster tasjes uit zag delen... en ik ging vragen wat er aan de hand was.

Het bleek dat je bij de medewerkster een plastic tas van 1 euro kon kopen en alles wat je van de bakken snoepgoed in de tas kon krijgen mocht je meenemen. Dus... heel veel snoep voor slechts 1 euro... Dat verklaarde de drukte inderdaad wel een beetje!

Terwijl iedereen aan het graaien was werden de dozen chocolade letters, marsepein en gevulde speculaas door medewerkers aangerijkt. Er was bijna niet tegen de graaiende mensen op te vullen! En ja... ik heb ook een tasje verzameld! Voor 1 euro!

Winter Efteling

2010-12-04T23:49:00.000+01:00

Vandaag ben ik samen met Tamara naar de Winter Efteling (of Winterefteling?) geweest. En we hadden geen beter dag kunnen uitkiezen! Al was er natuurlijk niet veel te kiezen omdat het een speciale abonnee-dag was...

Een paar maanden terug kon je in het Brabants Dagblad kaarten bestellen voor de Winter Efteling op 4 december. De toegang was op die dag voor de helft van de prijs (14,95 euro per kaartje) en parkeren was die dag gratis (normaal 10 euro per auto). Geen slechte aanbieding dus.

Omdat het vermoedelijk erg druk zou worden wilde ik vroeg gaan dus waren we rond 9:00 al vertrokken naar de Efteling. De kater die ik had van het feest de avond daarvoor beslistte echter anders: terug naar bed en slapen. En om 14:00 liepen we weer rond in de Efteling. Met een kleine vertraging dus...

Doordat het nu ook echt gesneeuwd had (en niet zo'n beetje ook) zag alles er nog winterachtiger uit. Maar ook zonder natuurlijke aanvulling was de Efteling erg mooi om te zien: overal was ijs aangebracht, er waren kampvuurtjes, veel extra verlichting (die pas na 16:30 echt mooi werd toen het donker werd). En... de paddestoelen in het sprookjesbos hadden speciale kerstmuziek!

Helaas sneeuwde het bij aankomst zo hard dat ik mijn spiegelreflex niet mee naar binnen durfde te nemen. Ik denk niet dat hij het overleefd zou hebben. Maar... de foto's met mijn BlackBerry geven denk ik ook een mooi sfeerimpressie weg?

Helaas had ik 's avonds een andere afspraak gemaakt dus zijn we niet tot het einde (20:00) gebleven maar volgende keer zullen we dat zeker wel doen!

Ik vraag aan Sinterklaas...

2010-12-01T13:03:00.000+01:00

Nu 5 december al weer bijna voor de deur staat wordt de spanning natuurlijk groter en groter: zou iedereen krijgen wat hij of zij op zijn of haar verlanglijstje heeft gezet?
En... zou het lijstje nog aangepast kunnen worden?

Vamiddag kwam er op de site van Wehkamp namelijk iets heel bijzonders te staan, onder de groep Lego Star Wars. Echt een collectors item!
Aangezien het in de groep Lego Star Wars stond misschien niet voor iedereen interessant maar aan de andere kant... ik had het ook nog nooit gezien...

Uiteraard zolang de voorraad strekt en aangezien het product na 15 minuten alweer van de site verdwenen was zal de verkoop wel heel hard gegaan zijn.
Of zou er toch iets anders aan de hand zijn geweest...?

Lange BlackBerry commercial

2010-11-28T22:20:00.003+01:00

Afgelopen vrijdag kregen Maarten, Steffie, Tamara en ik het idee om naar Unstoppable te gaan. Een film over een trein die op hol geslagen is. Hopelijk wel iets spannender dan dat maar de trailer zag er goed uit.
Helaas... deze film is pas vanaf volgende week in de bioscoop te zien. Andere optie dus.
Veel films hadden we al gezien maar Buried nog niet.
En het idee van deze film was in ieder geval redelijk origineel: een man wordt wakker in een doodskist, ingegraven in de woestijn en krijgt een telefoontje dat er losgeld voor hem gevraagd is. Niet slecht toch...?

Wel dus. De recenties op IMDb waren erg goed dus we dachten een goede film gekozen te hebben. Helaas is een goede recentie ook niet altijd kloppend. Zelfs niet op IMDb. Al verschillen smaken natuurlijk...

De film begon in het donker en je hoorde een kreunende man. Natuurlijk wel logisch als je bijkomt in een doodskist. Verder had die man een zaklamp en een BlackBerry. Hiermee had hij contact met zijn ontvoerders, hulpverleners en familie.
Helaas bleef deze man kreunen en het was soms zelfs storend (of lachwekkend). Als je niet beter wist dacht je een heel ander soort film gekozen te hebben.

Het enige wat na 1,5 uur kijken duidelijk was is dat een BlackBerry het bijna altijd doet, zelfs meters onder de grond. Dat zie ik met een iPhone eigenlijk niet gebeuren. Dus heb ik voor 6 euro naar een 1,5 uur durende promofilm van BlackBerry zitten kijken...

Na de film zijn we wezen eten bij Etenstijd. De tweede keer deze maand.
Slecht voor de lijn maar wel heel erg lekker. En de nare smaak van de film moest natuurlijk ook even uit onze mond gehaald worden... en volgende week dus snel naar Unstoppable.

Harry Potter - Deel 7 - Deel 1

2010-11-21T09:12:00.001+01:00

Gisteren zijn Camiel, Yvette, Tamara en ik in Antwerpen geweest voor het eerste deel van het laatste deel van Harry Potter. Inderdaad... het laatste boek is uit elkaar getrokken in twee films. En dat is toch minder.

's Middags kreeg ik het idee om naar Metropolis (Antwerpen) te gaan want hoewel Euroscoop zeker geen slechte bioscoop is hoor je Harry Potter gewoon in Metropolis te kijken. Punt. Yvette en Camiel konden snel oppas regelen dus was het kaartjes kopen. Helaas bleek in de middag dat bijna alle voorstellingen (13 ofzo!) die dag al haast uitverkocht waren. Maar het was dan ook het openingsweekend. Gelukkig hadden we nog kaartjes van 22:15.
Het zou dus een latertje worden...

Tegen 21:40 waren we bij Metropolis en er was geen parkeerplaats te vinden. En het is niet echt klein daar. Na een minuut of 20 (!) rondgereden te hebben eindelijk een plekje gevonden: auto parkeren en snel naar de zaal. Waar een bordje hing dat de film later begon. Ga je je daarvoor haasten...?

Maar goed. Uiteindelijk begon tegen 22:45 de film en eerlijk is eerlijk. Echt spannend was het niet. Alle spannenden momenten uit de trailer zijn denk ik bewaard voor deel 2. Ik heb het boek nog niet gelezen dus weet niet of het eerste gedeelte echt zo saai is. Nu is het wachten tot 2011... of misschien toch het boek vast gaan lezen?

Op de terugreis kreeg ik toch wel een beetje last van de vermoeidheid (en ik zat achter het stuur) en op een gegeven moment viel ik bijna in slaap. Gelukkig zei Camiel iets waardoor ik wakker schoot. En nog net op tijd kon remmen voor een auto! Dus toch magie die avond...

Auto stuk - auto gemaakt

2010-11-19T22:24:00.009+01:00

De afgelopen weken begon mijn auto steeds meer op een trukendoos te lijken: je wist nooit op welk moment er weer iets ging gebeuren. De deuren bleven hangen, de ruitenwissers deden het slecht maar vooral: achteruit rijden was van tijd tot tijd niet mogelijk! De auto ging dan wel naar achteren maar opeens kwam er een harde bonk, alsof je over een stoeprand reed.
Niet echt goed natuurlijk. En het gaf ook nog eens boze blikken van de mevrouw naast me... terwijl ik echt nergens tegenaan reed!

Op naar de vakman dus!
Niet naar de garage (te duur en wie weet wat ze wel of niet doen) maar naar mijn oom. Heerlijk om familie te hebben die er is als je het nodig hebt.

De operatie achterwiel ging helemaal niet slecht, meestal duren die dingen altijd langer dan de bedoeling was. Maar na korte tijd en een paar vloeken was de dader van het hobbelende achterwiel gevonden. En gelukkig was het nog te maken ook!
Daarna de rest van de auto goed nagekeken en uiteindelijk was alles weer helemaal in orde. En dat rijdt toch een stuk fijner...

Veiligste binnenstad?

2010-11-18T19:12:00.002+01:00

Hoewel 's-Hertogenbosch niet in de top 10 van zowel veiligste als onveiligste stad naar voren komt had ik vandaag toch wel een gevoel van: toch wel eerlijke mensen hier!

Samen met Femke was ik wezen eten in de stad (Jeronimus) en daarna nog wat winkels bezocht. Na een paar uur was het weer tijd om naar huis te gaan en wilde ik, bijna bij mijn fiets aangekomen, mijn fietssleutel pakken. Die ik dus niet had.

Het was al snel duidelijk dat de kans dat ik mijn fiets vergeten was op slot te zetten en ik was dan ook voorbereid op het feit dat ik naar huis kon lopen.
Zo'n mooie fiets laat natuurlijk niemand staan... maar niets was minder waar.

De fiets stond er nog steeds en de fietssleutel stak netjes in het slot (had ook nog weggegooid kunnen zijn). Ik was dus een blij man!
Ik denk dat de fietstassen het zicht op het slot een beetje weg hebben gehaald of de fiets was toch te lelijk...? Hoe dan ook: ik kan nog steeds fietsen!

Heerlijk avondje is gekomen...

2010-11-13T22:31:00.006+01:00

Vanavond was letterlijk en figuurlijk een heerlijk avondje voor Henk, Tamara, Wendy en ik: letterlijk omdat we zijn wezen eten bij Etenstijd in Tilburg, figuurlijk omdat we na het eten naar de bioscoop zijn gegaan om Sint te bekijken.

Maar om te beginnen dus Etenstijd. Al veel over gehoord maar het kwam er steeds niet van om te gaan. Tot vanavond dus.
Het idee is simpel: voor één bedrag onbeperkt eten en drinken (geen alcohol, mogelijk tegen meerprijs).
Reserveren is zeer gewenst en dat was ook wel duidelijk toen we er aankwamen. Het was namelijk erg druk!

Het idee is natuurlijk niet uniek, ABC in Velp doet dit namelijk ook.
De kwaliteit in Tilburg is echter wel iets beter. En ook de aankleding is erg goed. Je hebt gewoon het idee in een restaurant te zitten, waar je dan je eigen eten moet halen.
Bij ABC heb je toch meer het idee van een 'vreetschuur' al is het met de verbouwing van dit jaar al veel beter geworden.
Uiteraard gaat het natuurlijk om het eten en ook dat was goed. Veel producten worden voor je klaargemaakt en voor degene die echt haast heeft staat er ook van alles klaar. En 2 uur later gingen we vol maar voldaan op naar onze tweede afspraak die avond: die met de Sint!

Als er één film is die de afgelopen tijd veel besproken is dan is het Sint wel. En dan niet eens de film zelf maar vooral de posters waren de afgelopen weken veel besproken door voor en tegenstanders. Ze zouden namelijk veel te eng zijn.
Ook het verhaal van een moordende Sint viel niet goed bij sommige mensen.
Zijn er nu echt geen andere dingen die het meer waard zijn om je druk over te maken?

De film zelf: het idee was leuk.
De achterliggende gedachte (waarom gaat Sint eigenlijk aan het moorden?) was goed bedacht maar het was allemaal erg losjes uitgewerkt. De film was geen enkel moment echt spannend.
Jammer want er had best een spannende thriller gemaakt van kunnen worden.
Ook was het niveau van acteren niet echt hoog. Hoewel er geen hele slechte acteurs waren gecast kwam het gewoon niet goed naar buiten.
Het leek vaak dat de teksten goed uit het hoofd geleerd waren maar meer ook niet.
Toch jammer... misschien volgend jaar een herkansing?
Met dit einde is dat zeker mogelijk...

Siem en nog wat meer...

2010-11-01T09:52:00.011+01:00

Zo... het is alweer even geleden dat ik hier iets geschreven heb maar het zijn dan ook een aantal hectische dagen geweest.
En misschien is dat wel een understatement...

Het belangrijkste van de afgelopen weken is natuurlijk de geboorte van Siem geweest: de nieuwste uitbreiding van Robin en Tamara.
Helaas was het geen bevalling 'volgens het boekje' geweest.
Sterker nog, zeker de eerste dagen zaten vol spanning en onzekerheid.

Nu we een paar weken verder zijn, Siem is op 22 oktober geboren, lijkt het allemaal alweer zo lang geleden.
Ik wil je dan ook niet vermoeien met de verhalen over intensive care, wanhoop en onzekerheid.
Maar... ik heb wel geleerd dat in het leven niks zeker is.
Je kunt nog zo goed de dingen voorbereiden of onder controle hebben en denken dat het goed zit. Er is altijd de kans dat een klein dingetje alles overhoop gooit.
En het is erg kut (pardon my French) als dat gebeurd maar het geeft je tegelijk wel te denken.
Nemen we heel veel dingen tegenwoordig niet te gemakkelijk aan...?

Hoe dan ook, een gezonde Siem was natuurlijk het belangrijkste en na een kort verblijf in twee (!) ziekenhuizen mocht hij na een kleine week weer naar huis.
En kan het echte genieten gaan beginnen. En nu lijkt het eigenlijk al alsof er niks gebeurd is. Uiteraard vanaf een afstand want neem maar van mij aan dat het voor de ouders en familie een paar extreem zware en onzekere dagen geweest zijn...

En verder: uiteraard de viering van de 6e trouwdag van Tamara en mij en het BockBierFestival waar ik dit jaar door mijn eigen ziek zijn helaas niet bij kon zijn. Dat was wel heel jammer... maar dat kan volgend jaar als het goed is ook wel weer!

Ready... set... go! (3)

2010-10-16T11:54:00.005+02:00

Het is gelukt! Ik heb 4 kilometer kunnen hardlopen... achter elkaar dus!
Dat had ik 6 weken geleden niet verwacht!

Zes weken geleden dus begonnen met Start to Run: 6 trainingen op zaterdagochtend in groepsverband, 2 trainingen per week individueel. Met als doel om na deze 6 weken 4 kilomter te kunnen lopen! En dat is dus gelukt!

En toch was het zwaar: vooral het 's avonds lopen is niet altijd gelukt. De laatste 2 weken ben ik er helemaal niet aan toegekomen. En ook heb ik 2 van de 6 trainingen op zaterdag moeten missen. Ik had vanmorgen dus ook twijfels of het zou lukken!

Tijdens de warming up was het echt koud! Daarom was er ook gekozen voor een korte versie, we zouden het tijdens het lopen al warm genoeg krijgen. En toen begonnen we met lopen! In totaal 10 rondjes van 400 meter... 4 kilomter bij elkaar dus!

En het ging eigenlijk zonder problemen. Leuk was dat ik Tamara 2 keer heb ingehaald! De laatste 200 meter ben ik heel hard gaan rennen want ik wilde als eerste binnenkomen. Ik dacht dat het gelukt was maar schijnbaar was iemand toch sneller. Ik heb de 4 kilomter gelopen in 23:37 waar ik helemaal niet ontevreden mee ben.
En nu eens bedenken of ik verder wil gaan...

Handje helpen...

2010-10-11T20:47:00.006+02:00

Vanavond ging ik samen met Gino een rondje wandelen rond het Empels Gat (of de Rosmalense Plas). Tenminste... dat was de bedoeling.

Even rustig wandelen, telefoon thuis, gedachten de vrije loop laten. Een van de weinige keren dat ik mijn telefoon niet bij me heb... en ik had er al redelijk snel spijt van. Ongeveer na 10 minuten al.
Aangekomen hoorde ik in de bosjes wat geritsel. Ik dacht nog dat het een beestje was maar kort daarop hoorde ik ook 'krak'. Een takje wat gebroken werd dus, dat zou dus een heel groot beest moeten zijn.

Al snel zag ik in de bosjes een man staan en vlak daarnaast nog een. En deze mannen waren ons aan het bekijken! Dat was al niet leuk maar ik zag iets wat nog veel meer niet leuk was! De mannen waren elkaar namelijk een 'handje aan het helpen!'.
Jakkes!
Het was allemaal duidelijk te zien: de handelingen, de piemels... niet echt het leukste wat ik me kon voorstellen. En ze bleven maar staan, zeiden niks... alleen maar elkaar aftrekken. En wat doe je dan?

Ik ben maar snel doorgelopen maar op een gegeven moment omgedraaid. De mannen kwamen toen net de bosjes uit en liepen snel naar hun auto's. Van een auto heb ik het kenteken, de andere het bedrijf waar deze van was. Maar goed, wat doe je ermee? Bellen en vragen of ze dit normaal vinden?

Vraag me wel af wie het zijn, en of ze nog partners thuis hebben zitten die denken dat ze aan het werk zijn... terwijl ze in de bosjes 'hun ding' doen. Het is een vreemde wereld...

Texel (4)

2010-10-11T15:27:00.002+02:00

All good things...

Helaas, het weekendje Texel zat er weer bijna op. Om 9:00 waren we ingepakt en het huisje was schoon. Klaar om weer naar huis te gaan dus. Helaas dacht niet iedereen daar zo over...

Daan en ik wilde het liefst naar huis maar Tamara en Maarten gingen liever nog even naar het strand. Aangezien Maarten de chauffeur was gingen we dus nog even naar het strand =)
Wat op zich niet verkeerd was: het was erg mooi, rustig en met het zonnetje leek het eerder zomer dan (bijna) herfst.
En dan is het toch wel jammer dat we weer naar huis moeten...

Na een half uurtje strand zijn we toch maar naar huis vertrokken en een paar uur later weer thuis. Het weekendje van 2010 zat er weer op en Texel is zeker een eiland om nog eens terug te komen!

Straks Gino weer ophalen... heb hem toch wel gemist en ga zeker met Gino terug naar Texel. Hij zal het hier ook geweldig vinden!

Texel (3)

2010-10-10T23:24:00.005+02:00

Vannacht was voor mij een hele korte nacht: gisteravond had ik nog een paar glazen cola op... gegarandeerd voor NIET kunnen slapen. Niet handig dus.

Rond 0:30 ben ik het huisje uitgelopen en naar het strand gewandeld, tussen de 20 en 30 minuten lopen. Het was rustig weer en heel helder. Op het strand aangekomen was ik (uiteraard!) als enigste aanwezig en kon genieten van een hele mooi sterrenhemel!
Even helemaal tot rust gekomen en daarna weer teruggelopen.
Die nacht was goed voor een uurtje of 4 slaap!

Overdag zijn we wezen rijden... op Solexen!
Voor € 120,00 hadden we 4 Solexen voor 4 uur. Het was zonnig maar toch wel koud (veel wind!) en en een paar uur rijden (en half Texel gezien te hebben) waren we het wel een beetje zat.
Redelijk vekleumd en een houten kont van het zadel. Maar het was wel leuk!
De Solexen weer terug gebracht en wezen eten bij de Lange Muur (wokken).

Op internet van te voren WEL de recencie opgezocht, was niet super de super wat ook klopte. Maar toch wel lekker gegeten... en we waren tenslotte gewaarschuwd!

Texel (2)

2010-10-09T19:18:00.001+02:00

De tweede dag in Texel. Het eiland geeft op een bepaalde manier heel veel rust en het mooie weer maakt het alleen maar leuker.
Uiteraard moesten we wel een beetje cultuur opsnuiven dus een bezoekje aan de Texelse Bierbrouwerij de uitkomst!

Voor € 7,50 kreeg je een rondleiding door de brouwerij (die heel leuk was!) en na de rondleiding een proefplankje met 4 bieren uit de brouwerij (wat heel lekker was!). Als het goed was mocht je na het nuttigen van dit plankje nog autorijden maar we namen geen risico... en lieten Tamara rijden.

's Avonds gekozen voor een makkelijke manier van eten dus een snelle hap in de cafetaria op het park: een ramp! Het bestellen ging moeizaam (grote friet saté was niet mogelijk?) en het smaakte voor geen meter. Absoluut GEEN aanrader dus. Gelukkig was er nog chips in huis.

Texel

2010-10-08T06:50:00.005+02:00

Een keer per jaar gaan we met een groepje vrienden een weekendje weg. Gewoon om leuke dingen te doen of helemaal niks te doen. Wat allebei heel leuk kan zijn!

Ook dit jaar was het een niet al te grote groep (Daan, Maarten, Tamara en ik) en volgens mij was het zelfs de kleinste groep ooit. Maar goed, je hebt natuurlijk geen grote aantallen nodig om het gezellig te hebben. Hoop ik tenminste...

Dit jaar was gekozen voor Texel: niemand was er ooit eerder geweest dus wat dat betreft was de keuze snel gemaakt. De reis naar Den Helder was lang maar toen we bij de veerpont aankwamen ging het allemaal juist heel snel!
Met aan boord rijden, de overtocht en weer van boord afgaan waren we nog geen 20 minuten kwijt. Maar die twintig minuten waren heel belangrijk om op Texel te komen...

Het was erg mooi weer dus het weekendje had niet beter gekozen kunnen worden. De eerste dag vooral bezig geweest met de omgeving verkennen en boodschappen doen.

Koken was niet echt waar we zin in hadden dus hebben we onze eerste avond redelijk lekker gegeten bij Hatim. Al hadden we de waarschuwing liever eerder gelezen!

's Avonds natuurlijk even langs de vuurtoren. Je bent tenslotte niet voor niks dicht bij zee.

Wachten, wachten, wachten...

2010-09-29T19:23:00.001+02:00

De bedoeling was om vandaag met de afdeling naar de Efteling te gaan. De uitnodiging was een paar weken geleden gestuurd naar 50+ collega's en uiteindelijk ben ik met slechts één collega naar de Efteling geweest. Niet echt de opkomst waar we op gehoopt hadden maar daarom niet minder gezellig!

De weersvoorspelling voor die dag was niet al te goed: erg bewolkt maar gelukkig geen regen. Uiteindelijk bleek dat niet te kloppen... het bleef inderdaad droog maar we hebben de hele dag zon gehad. Niet verkeerd dus!

Maar, naast mooi weer is het in de Efteling ook belangrijk dat je niet te lang hoeft te wachten. Doordat het geen vakantie en een dag door de week was hadden we al niet het idee dat het heel druk zou zijn. Maar een mens kan zich vergissen...

Bijgesloten foto's van de wachtrijen die we aantroffen... het kwam niet eens in de buurt van niet heel druk. Heerlijk toch! Vanaf 14:00 begon het wel iets drukker te worden door de mensen die abonnementen hebben en op woensdagmiddag nog even gaan maar het was nog steeds niet druk.

Uiteindelijk alle attracties met gemak kunnen doen, we zijn echt overal in geweest! Volgend jaar zeker weer op een dag als deze, dan krijg je tenminste waar voor je geld... en dat is geen sprookje!

Dagknaller: voor al uw spam!

2010-09-29T06:40:00.003+02:00

Gisteravond om 20:03 kreeg ik een mailtje van Dagknaller.
Vreemd, want ik ben al maanden niet meer op die site geweest en dat account die ik heb aangemaakt was sowieso via een ander e-mail adres.
Nu kwam het op een adres wat Dagknaller niet kon hebben.

Nog vreemder is: het was een mailtje om de Dagknaller van de dag aan te geven. En de dag was niet 28 september maar 19 augustus. Erg vreemd dus.
Helaas bleef het daar niet bij, op een gegeven moment stroomden de Dagknallers binnen!

Om 20:08 die van 20 augustus, 20:20 die van 21 augustus, 20:26 die van 22 augustus... enzovoort. Om de zoveel minuten kwam er weer een nieuwe Dagknaller van de dag daarop. Erg irritant maar ik kon ook nergens afmelden of de stroom stoppen.
De enige oplossing was het adres op de spam-lijst te zetten en alles ging geruisloos in de spam-folder.

De laatste mail, met de aanbieding van 28 september, is op 29 september 01:19 binnengekomen. In totaal ruim 40 mailtjes in 5 uur dus. Anders dan klote-spam kan ik dit ook niet noemen.
Gelukkig stopte het daarna... en nu maar hopen dat het over een tijdje niet weer opnieuw begint...

Familiereunie Familie Lamers

2010-09-26T22:16:00.001+02:00

Voor de 27e keer alweer werd vandaag de reunie van de familie Lamers gehouden. Helaas was Tamara er niet bij. De avond ervoor was ze behoorlijk ziek geworden.

Ik denk dat het door de zelfgemaakte kruidenboter van Chantal kwam maar het kan natuurlijk ook komen omdat ik zei 'morgen hebben we familiereunie'. Maar dat zal wel niet.

Plaats van verzamelen was Beugen waar de familie in groepjes werd opgedeeld en mochten gaan wandelen. Heerlijk om de benen te strekken na de autorit maar wel jammer dat er geen opdrachten waren. Aan de andere kant: rustig door de omgeving lopen heeft ook wel iets.
Achteraf bleek dat deze op het oog simpele wandelroute ook niet geheel zonder gevaren was omdat er een behoorlijk agressief paard in de wei stond die zelfs had gebeten. Voor volgend jaar toch maar een extra ongevallen-verzekering afsluiten dus!

Na de wandeling door naar Sambeek voor een middagje spelletjes doen, drankje drinken en vooral: gezellig hebben met de familie. Omdat we een redelijk grote familie hebben die ook nog eens over Nederland verspreid is zie je elkaar gewoon niet vaak. Een dag als deze is dan eigenlijk 'verplicht' en wat je dan doet maakt eigenlijk niet zo heel veel uit. Als het maar gezellig is!

En dat heb je vooral zelf in de hand: het kan zijn dat het niet helemaal leuk is wat je doet, of misschien zelfs wel helemaal niet maar je moet het vooral zelf gezellig maken. Dat heb ik gedaan en heb een leuke dag gehad.
En 's avonds was ik behoorlijk uitgeput... misschien mezelf toch een beetje te druk gemaakt?

Ready... set... go! (2)

2010-09-21T22:42:00.000+02:00

Zo. De derde keer thuis-lopen zit er weer op. En het ging vanavond niet zo heel makkelijk.

Afgelopen zaterdag de tweede dag van de cursus gehad. Lopen was deze keer in het park in plaats van op de renbaan en ging helemaal niet slecht. Er waren wel een paar mensen bij die niet helemaal mee konden komen wat mijn eigen gevoel alleen maar sterker maakte.
Er werd nogmaals benadrukt dat je het met de zes keer lopen niet gaat redden. Als het even mogelijk is moet je ook twee keer in de week lopen.

En vanavond dus thuis lopen. En het was zwaar. De opdracht was vijf sessies van twee minuten en het ging niet heel makkelijk. Misschien omdat het in de avond na een dag werken was, misschien omdat ik ook niet echt veel zin had. Maar goed.
Het is wel gelukt en daarna was ik best wel trots. En kreeg nog meer energie ook... ik hoop nog steeds alles vol te houden.
Donderdag mag ik alweer...

De Beverwijkse Bazaar

2010-09-19T21:56:00.005+02:00

De eerste werkweek zit er weer op, hij is letterlijk voorbij gevlogen!
Het is eigenlijk vreemd: je neemt 3 weken vakantie om daarna de eerste 3 dagen weer bezig te zijn om al het werk van die 3 weken op te ruimen. Je gevoel van vakantie ben je meestal na 3 minuten al kwijt... maar goed. En nu staat week 2 alweer te wachten...

Maar eerst nog even rustig aan. Bijkomen van een dagje Beverwijk (Bazaar) met mijn moeder en Tamara. Leuk maar erg vermoeiend! Vanmorgen om 8:30 vertrokken en om 16:30 weer terug.
Normaal gesproken ben ik alleen met Tamara maar een halve dag kwijt maar we hebben nu ook wel heel rustig aan gedaan. Was ook wel eens leuk!

Uiteraard veel 'vrienden' gemaakt ('speciale prijs voor mijn vriend') maar eigenlijk niet bijzonder veel gekocht. Datakabeltje voor de BlackBerry en 3 zwarte shirts. Niet echt de moeite om voor op en neer te rijden eigenlijk maar dat is ook niet de reden om naar Beverwijk te gaan. Het is gewoon mooi om te zien wat er allemaal voor mensen rondlopen. Het kopen van dingen is echt bijzaak geworden. Volgend jaar zeker weer! (1x per jaar is echt genoeg).

Ready... set... go!

2010-09-11T10:20:00.001+02:00

De afgelopen jaren ben ik een beetje bezig geweest met hardlopen. Probleem was dat ik het niet echt lang vol kon houden en super leuk was het ook niet.
Op een gegeven moment ging ik vaker niet dan wel en uiteindelijk is het dan over en uit.
Voor mijn conditie kom ik met het fietsen van en naar mijn werk uiteraard goed aan mijn trekken maar ik wilde het hardlopen toch nog eens proberen.
En daar was Start to Run!

Start to Run is in het leven geroepen om op een rustige en verantwoorde manier kennis te maken met hardlopen. Er wordt gelet op kleding, schoenen maar vooral: op welke manier begin je met hardlopen. Het probleem is namelijk dat je vaak te snel wilt gaan en dan is de lol er snel vanaf.

Probleem was vanochtend dat ik het grootste gedeelte van de nacht niet had kunnen slapen. 's Avonds iets te veel koffie en ik lig al snel tot 4:00 naar het plafond te staren. Niet goed voor mijn nachtrust en slapen van 4:30 tot 8:00 is toch wel erg kort. Dus ik stond redelijk lam op de renbaan. Samen met Tamara, haar zus en vriend.

En toch ging het niet slecht! Na een redelijk lange warming up (wat toch wel nodig is) begonnen aan 6x 1 minuut lopen en wandelen. Niet veel voor de eerste keer maar langzaam opbouwen is het motto. Na een uurtje (inlcusief warming up/down) was ik niet echt moe en redelijk voorzien van extra energie. Nu maar hopen dat ik morgen geen spierpijn heb. En dit allemaal vol kan houden!

Apart en toch samen...

2010-09-07T23:51:00.000+02:00

Soms ga ik naar de sneakpreview in Eindhoven en eigenlijk gaat Tamara nooit mee. Omdat de film pas tussen 21:30 en 22:00 begint wordt het al snel te laat en 's morgens op tijd opstaan wordt dan lastig. En Tamara heeft daar net iets meer moeite mee dan ik.
Maar... omdat we deze week nog vakantie hadden leek het haar ook leuk om eens te gaan. Dus wij naar Eindhoven!

Helaas was het al heel erg druk en de automaat gaf aan dat er 'plaatsen beschikbaar waren die niet naast elkaar zaten'. Dat schiet niet echt op en wat nog minder opschoot: je zag niet WAAR die plaatsen waren.
Het was goed mogelijk om ergens op 10 en rij 24 te zitten. Niet echt gezellig.

Aan de andere kant waren we natuurlijk niet voor niks gekomen en de film opzich kun je ook 'alleen' kijken. Dus hebben we de kaartjes toch maar gekocht.
En konden daarna ons eigen treintje maken. Gelukkig wel dicht bij elkaar dus!

En de film... tja, die was niet echt de moeite. We hadden in ieder geval beter thuis iets leuks kunnen kijken dan de film die we die avond te zien kregen: Going the Distance. Maar een romatische-comedy sowieso niet ons ding...

Bad Gino!

2010-09-05T18:13:00.001+02:00

Het is niet aardig om te zeggen dat Tamara's vader een hekel heeft aan Gino. Dat is ook niet waar. Maar... ik weet zeker dat hij Gino vandaag wel iets aan kon doen!

We waren even op de koffie geweest en omdat het mooi weer was hadden we Gino meegenomen zodat hij heerlijk in de tuin kon rennen. Iets wat met onze paar vierkante meters erg lastig wordt.

Onder het genot van een drankje zaten we te kijken hoe Gino heel vrolijk door de tuin rende maar opeens langzaam voorbij sloop. Met iets in zijn bek.
Ik wilde het nog uit zijn bek halen omdat ik niet wist wat het was maar dat was eigenlijk heel snel duidelijk: Gino had een tomaat gestolen!

Deze tomaat was rustig aan het groeien aan de struik en op dat moment de enige tomaat die mooi rood gekleurd was en geplukt kon worden. Tamara's vader wilde dat die avond ook gaan doen. Maar dat hoefde dus niet meer.

Hij was heel beteuterd aan het kijken toen Gino voorbij liep met zijn tomaat in zijn bek en na het beteuterd kijken was hij alleen nog maar aan het mopperen op die 'onopgevoede, alles opetende hond'. En probeer dan maar eens je lach in te houden...

Voor dood achtergelaten...

2010-09-04T17:28:00.002+02:00

Goed... het is alweer een paar maanden geleden en ik weet het: we hebben het niet gehaald. We zijn geen wereldkampioen geworden. Dat is triest maar niet het eind van de wereld... toch?

Helaas moet er altijd een zondebok worden gevonden bij verlies en bij dit WK zijn het absoluut de Beesies die de zondebok zijn. En eigenlijk is dat nog veel triester dan het verliezen van een WK. Waren ze tijdens het WK nog DE supporters waarmee iedereen gezien wilde worden, sinds het WK voorbij is zijn ze aan hun lot overgelaten. Met alle gevolgen...

Vandaag trof ik een vondeling aan, tijdens het wassen van mijn auto.
Verscholen aan de kant van de wasserette trof ik een zielig hoopje stof aan wat ooit een trots Beesie was.
Trots omdat hij aan de antenne van de auto mocht wapperen tijdens het WK... en nog steeds niet snapt waarom hij opeens aan de kant gegooid werd?
Hij had toch zeker niks gedaan...?
Maar nee, opeens werd hij bruut van de antenne getrokken en aan de kant gegooid. En volgens hem is hij niet de enigste: veel Beesies zijn zo op straat terecht gekomen of nog erger...

Het arme Beesie moet zeker een paar weken daar hebben gelegen en levenloos heb ik hem uit het water gehaald en in de zon gelegd om te drogen. Hopelijk gaat hij het nog redden... Mocht je ergens nog een Beesie tegenkomen of er zelf nog een hebben wees er dan heel lief voor.
Als iemand niks aan het verliezen kan doen zijn het de Beesies.
En dit hebben ze toch ook niet verdiend?

Naar de bioscoop... of toch maar niet?

2010-09-02T22:15:00.008+02:00

Vandaag was alweer de laatste dag van onze midweek in Arcen. Veel te snel voorbij gegaan maar dat is meestal als het leuk is.
Dus hebben we het in ieder geval leuk gehad!

Van Tamara kreeg ik nog een etentje (voor mijn verjaardag) en vanavond was een mooie reden om dat te verzilveren. Gekozen voor Humpreys in Venlo, kleine 30 minuten van Arcen vandaan.

Het was heerlijk eten: voorgerecht kip, hoofdgerecht trouwens ook en ijs na. Overigens lang niet zo lekker als het ijs van Clevers in Arcen. Mocht je ooit in de buurt komen moet je daar in ieder geval ook even langs gaan...

Na het eten leek het ons leuk om nog even naar de film te gaan: voordeel van een smartphone is dat je snel via de routeplanner een bioscoop kunt vinden.
Of tenminste, dat zou zo moeten zijn.
Ik koos voor 'bioscoop' dicht in de buurt van mijn huidige locatie en op 700 meter afstand was er een gevonden.
Na een kleine wandeling kwamen we bij de bioscoop... en we zijn toch maar niet naar binnen gegaan! Denk niet dat het de films zijn die je in een bioscoop wilt zien... of juist wel?

Hertog Jan

2010-08-31T21:22:00.005+02:00

Deze week zitten Tamara en ik heerlijk in Klein Vink Arcen voor een welverdiende vakantie.
Arcen is een dorpje in de buurt van Venlo wat vooral bekend is om de Kasteeltuinen, Clevers IJssallon en... de brouwerij van Hertog Jan!

Mijn ouders hebben ook nog vakantie en vonden het gezellig om een dagje langs te komen... en wij vonden dat gelukkig ook!
Samen zijn we naar de brouwerij van Hertog Jan gegaan voor een rondleiding... en om te proeven!

Het leuke van de rondleiding is dat je elke fase van het product kunt proeven: van het heldere bronwater tot het overjarige Grand Prestige, wat meer op port lijkt dan op bier.
Helaas was het met deze rondleiding niet mogelijk om het pils te proeven tijdens het brouwen omdat er een storing was maar gelukkig was de rest wel mogelijk. Je wil natuurlijk wel proeven!
Aangezien Tamara niet van bier houdt kreeg ik ook de proefmonsters van haar zodat ik na de rondleiding al redelijk wankel op mijn benen stond. Maar goed, je komt er niet dagelijks en het is gewoon erg lekker!

Na de rondleiding zijn we nog even wezen drinken in het café tegenover de brouwerij en daarna door mijn ouders getrakteerd op een etentje! Die mogen zo wel vaker komen!

Bicycle race!

2010-08-28T12:20:00.003+02:00

Vanaf vandaag is het gedaan... ik kan niet meer tegen Tamara klagen dat de bejaarden ons inhalen of dat ik van mijn fiets zal vallen. Vanaf vandaag ben IK het die aan Tamara moet vragen of ze alsjeblieft iets rustiger wil fietsen. Vanaf vandaag heeft Tamara namelijk een elektrische fiets!

We waren boodschappen aan het doen bij de Aldi toen we de fiets zagen staan: zij (blijft toch een damesmodel) was al een paar keer afgeprijst en had nu een prijskaartje van € 500 euro. Wat volgens mij helemaal niet duur is.
Ok, de kwaliteit van de Aldi schijnt wat fietsen betreft niet alles te zijn maar voor dit bedrag met 3 jaar garantie is het toch de moeite van het proberen wel waard?

Helaas was de doos veel te groot om in onze auto te passen, een trekhaak hadden we niet en moest er dus een andere manier gevonden worden om de fiets thuis te krijgen.
Gelukkig was Ralph bereid om te helpen maar ook dat ging maar net, maar het is gelukt!

Het 'afmonteren' van de fiets stelde niet veel meer voor dan de pedalen vast te maken en het stuur recht te zetten waarna de accu opgeladen kon worden. En toen dat gebeurd was kon het racen beginnen! En racen was het... de fiets geeft een maximale ondersteuning tot 25 km/uur en dat is niet iets wat ik doorlopend kan fietsen.

Uiteraard heb ik het, na Tamara, ook even mogen proberen en het gaat echt fijn!
Je kunt gewoon blijven fietsen maar je gaat wel als een speer! Uiteraard is de snelheid ook in te stellen en de fiets ziet er nog goed uit ook!
En ik kan weer volop aan mijn conditie gaan werken... anders hou ik Tamara echt niet bij!

Happy birthday to me!

2010-08-25T19:35:00.004+02:00

En het is me weer gelukt... vandaag ben ik weer een jaartje ouder geworden. Toch leuk dat er ook nog dingen zijn die gratis en voor niks gebeuren... want dat is niet vaak meer.

Vanmmorgen al redelijk snel mijn eerste cadeautje gehad: er was een algehele controle van de politie en elke auto moest aan de kant. Wel grappig trouwens om te zien dat als je als enigste op de weg zit en een agent (in opleiding) volop met gebaren naar jou aan het wijzen is (wie anders?) om je aan de kant te zetten.

Vervolgens neemt een collega het over, stuurt je door naar een andere collega en die gaat de controle dan uitvoeren.
En nee, dit stukje is niet om de politie af te zeiken (iemand moet het doen en leren moeten we allemaal) maar vond het gewoon grappig om te zien. Drie agenten nodig om een kleine auto aan de kant te krijgen!

Maar toen de controle: rij- en kentekenbewijs. Dat rijbewijs ging nog wel lukken maar dat kentekenbewijs niet. Wat dus een boete zou betekenen.
Maar, toen ik zei dat ik redelijk gehaast was (klopt) en net terug van vakantie (klopt ook) mocht ik na het tonen van mijn rijbewijs weer haastig verder.
Dit waren zijn letterlijke woorden maar besloot om toch maar rustig weg te rijden. En een big thanks voor de agent in kwestie die niet moeilijk deed...

Daarna met Tamara naar Nijmegen (of eigenlijk ik naar Nijmegen en Tamara naar de A.r.t.) en terug thuis lagen er verschillende kaarten op me te wachten.
Altijd leuk dat er op je verjaardag aan je gedacht wordt. Of eigenlijk aan de dag ervoor (anders komt de kaart niet op tijd).
Maar... dit jaar heb ik van een persoon een brief gehad waarvan ik het fijner had gevonden dat hij of zij niet aan mij gedacht had. De prijs voor het meest onsympathieke verjaardagscadeau gaat dan ook naar onze vrienden van de belastingdienst!

Na regen komt...?

2010-08-23T09:29:00.004+02:00

Lekker dan... de bedoeling was om een paar dagen naar zee te gaan en uit te waaien. Dat naar zee gaan is gelukt maar dat uitwaaien is veranderd in natregenen.
En dat is toch minder leuk.

Op de aankomstdag (gisteren) leek het nog wel mee te vallen. Er was geen superstralende zon maar het was wel droog. We zijn nog even langs langs mijn ouders en broertje (met gezelschap) gegaan die op 10 minuten afstand zitten. Lekker naar de zee geweest, hapje gegeten en weer terug naar ons hotel. Gino mocht namelijk niet mee op het park en om hem nu de hele dag alleen te laten was ook weer zo zielig.
's Avonds is het begonnen met regenen en volgens mij niet echt meer opgehouden.

Volgens de buienradar blijft het nog wel even regenen en tot die tijd zitten wij 'verplicht' op onze hotelkamer. Want je gaat met dit weer niet echt voor je lol buiten lopen... zelfs Gino blijft liever binnen!

Papegaaienpark Veldhoven

2010-08-18T19:24:00.004+02:00

Vandaag onverwacht een vrije dag genomen: ik had nog genoeg overuren staan en met tijd voor tijd is het toch wel makkelijk die een keer op te nemen.
En dat was vandaag dus! Alleen... wat doe je dan op zo'n vrije dag?

Geloof het of niet maar ik verveelde me een beetje. Uiteraard genoeg dingen te doen maar had eigenlijk nergens zin in. Had een vriendin gevraagd of ze iets te doen had maar ze was pas 's middags vrij. Dat schoot dus niet op.
Dan maar eens kijken of mijn ouders nog een goed idee voor een uitstapje hadden... en dat hadden ze.
En zo zat ik opeens in Papegaaienpark in Veldhoven.

In het kort is Papegaaienpark een opvangpark voor exotische vogels maar voornamelijk papegaaiachtigen. En die zijn er dan ook heel veel te zien!
Eigenlijk een beetje triest als je bedenkt dat bijna alle dieren hier opgevangen zijn omdat ze ergens anders niet goed verzorgd werden of konden worden.
Vooral triest omdat je ziet dat het park eigenlijk net genoeg geld heeft om alles draaiend te houden en dat er veel aan vervanging toe is. Misschien dat daar eens wat extra subsidie heen moet in plaats naar al die verslindende projecten die toch op niks uitlopen? Maar dat zal wel niet...

En ja... ze hadden ook pinguins dus mijn dag was helemaal goed!

Even de tandjes op elkaar... (44)

2010-08-16T23:15:00.002+02:00

Vandaag was het weer beugeldag. Voor zowel mij als mijn orthodontist spannend: het zou nu toch eindelijk wel een keer goed staan?

Om geen tijd te verliezen hebben we de social-talk in het begin maar meteen overgeslagen: eerst kijken hoe het ervoor staat. En helaas... ik ben echt een dwarsligger. Of in ieder geval mijn tanden.

Nog steeds niet goed dus. Het liefst had ik de beugel er ter plekke uitgetrokken maar dat mocht ook al niet. Mijn hoop op een beugelvrij 2010 was al vervlogen maar volgens de orthodontist komt het volgende maand echt goed. Maar hij moest er ook eerlijk bijzeggen dat het niet vaak zulke dwarsliggers tegen komt. Is dat nu een compliment of niet?

We hebben nu 2 afspraken gemaakt: 1 om afdrukken te maken en 1 om de beugel te verwijderen. Uiteraard alles onder voorbehoud maar het moet ooit toch goedkomen?

Vanaf nu weer betalen voor de film!

2010-08-14T16:58:00.005+02:00

Eind juli zijn we in Antwerpen geweest en daar een 100 Days kaart gekocht om te gebruiken in Metropolis. Met deze kaart kun je binnen 100 dagen 10 keer na de film. Makkelijk als je een paar films wilt zien en nog goedkoper ook.
Maar in ons geval wel heel goedkoop...

Vorige maand de kaart dus gekocht en we hadden er al meteen problemen mee. We waren met 4 personen en gingen naar een computer om kaartjes te kiezen, kozen 4 kaartjes voor de film, voerden de pas in en... het apparaat liep vast.
Het scherm gaf aan: 'Transactie mislukt - Probeer opnieuw'. Of zoiets.
Dus wij weer 4 kaartjes kiezen en WEER ging het fout.
Dat schoot dus niet op...

Voor alle zekerheid maar een andere computer gebruikt. Waar het ook weer fout ging. Maar bij toeval ontdekte we dat onderin wel 4 kaartjes waren geprint.
Misschien dat dit bij de andere keren ook gegaan was? Snel kijken dus en ja hoor, daar lagen 8 kaartjes op ons te wachten.
Huh... 12 kaartjes met een 10 ritten kaart? Vreemd hoor...

De eerste 8 kaartjes hebben we terug gebracht bij de kassa en we zijn lekker naar de film gegaan. In de pauze weer wat kaartjes gehaald voor de dag erop en elke keer kwam er een storing. Maar ook kaartjes!
Met een dubbel gevoel (het blijft natuurlijk niet helemaal netjes maar aan de andere kant wilden we gewoon de kaart gebruiken alleen deed de computer raar) hebben we dat weekend 3 films gezien met 4 personen en 8 kaartjes terug gebracht.
In totaal 20 kaartjes dus.

Een week later zijn we weer naar Antwerpen gegaan. Deze keer voor slechts 1 film en alles ging weer zoals het eerder ging. Weer 4 kaartjes. We wisten alleen niet of er ondertussen kaartjes afgeschreven waren. Maar aangezien we weer een foutmelding en kaartjes kregen... En de teller stond op 24.

En vandaag dus weer in Antwerpen. Het viel op dat de automaten aangepast waren: overal waren berichten dat de 100 Days kaart wel of niet gebruikt kon worden.
De bioscoop had het probleem dus ontdekt en maatregelen genomen. Jammer maar aan de andere kant waren we ook wel opgelucht.
We hebben nog 10 kaartjes kunnen pakken en daarna werd de kaart ingeslikt, wat altijd gebeurd als hij leeg is. In totaal dus 34 kaartjes op een 10 ritten kaart kunnen kopen. Niet slecht toch?

Microwave Boiley

2010-08-09T17:28:00.001+02:00

Afgelopen week had ik via MegaGadgets.nl een Microwave Boiley gekocht. Volgens de advertentie de manier om snel een eitje te koken in de magnetron. Tja, snel ging het wel...

Tamara vond het meteen al onzin maar ik was overtuigd dat het zou werken. En daarbij, het ding zag er ook nog eens heel leuk uit. Wat wil je nog meer? Nou, dat het goed werkt zou ook wel fijn zijn. Maar dat deed het dus niet!

Ik heb de handleiding precies gevolgd: water erbij, ei erin en niet langer dan de toegestane tijd in de magnetron. Volgens de handleiding zou ik een hardgekookt ei moeten krijgen maar het was absoluut zachtgekookt. En niet eens echt heel lekker.
De dag erop nog een keer proberen en toen hij pas halverwege de kooktijd was klonk er een harde knal uit de magnetron: en mijn Boiley was ontploft!

Gelukkig bestond de schade uit niet meer dan een hele vieze magnetron en Tamara was zo lief om de magentron schoon te maken. Ik moest dan wel de Boiley weg dan, wat ik sowieso gedaan had. Terug naar het pannetje met water dus!

Daar bij die molen...

2010-08-08T16:15:00.003+02:00

Vandaag waren we vertrokken naar Barendrecht om een bezoekje te brengen aan Johan en Michelle. Voor de verandering zouden we vandaag vroeg komen omdat zij 's middags al een afspraak hadden. De tijd was 11:00 en toen we iets na half elf al aanwezig waren besloten we even door te rijden... en kwamen we bij de molen uit.
De Pendrechtse Molen om precies te zijn!

Leuk om even te gaan kijken, zo vaak komt een molen ook niet meer voor. En dichterbij gekomen bleek dat de molen open is voor publiek. Dus zijn we naar binnen gegaan.
Binnen werden we hartelijk ontvangen door de molenaar die volop begon te vertellen over de geschiedenis van de molen en de molenaar die erin had gezeten.
Hij vertelde zo enthousiast dat de tijd voorbij vloog en tegen 11:30 moesten we echt verder. Anders zouden we heel weinig tijd voor het bezoek over houden.

Maar goed. Op de zondagochtend toch nog wat onverwachte educatie meegekregen. Omdat we nog niet alles gezien en gehoord hebben gaan we in ieder geval nog een keertje terug. Meer info over de Pendrechtse Molen kun je hier vinden.

Spam! Niet zomaar overal op klikken...

2010-08-08T09:14:00.000+02:00

De laatste dagen is het weer raak: de ene na de andere spam via hotmail of msn komt naar me toe. Misschien dat ik met deze post dit in de toekomst kan voorkomen... maar ik denkt het niet... sommige mensen snappen het gewoon niet!

Het lijkt zo leuk: een grappig linkje in je mail met daarin het bericht dat er een foto voor je klaar staat, of een bericht van een aanbidder... zelfs gratis fietslampjes is genoeg om de mensen te lokken.
Je moet dan op de link klikken en ook nog 'even' je e-mail en wachtwoord invullen.
Wat je natuurijk direct doet...

Vanaf dat moment stuur je iedereen in je adressenboek mailtjes zoals hier afgebeeld zijn. En nee, je zult nooit iets winnen alleen frustratie geven bij je ontvangers. Of in ieder geval bij mij. Please... stop ermee!

De Pannenkoekenboot (2)

2010-08-07T23:53:00.001+02:00

Het is alweer bijna 3 jaar geleden dat ik voor het eerst op de Pannenkoekenboot ben geweest.
Destijds was het samen met Tamara, Jolanda & René en ook deze keer was het gezelschap hetzelfde. Nou ja, één extra want in de tussentijd is Brent geboren. En die mocht ook mee!

Aan het concept was niks veranderd: je betaald voor de rondvaart en het onbeperkt pannenkoeken eten. En hoewel ik toch geen kleine eter ben is de teller bij mij blijven steken op 3 stuks. He record schijnt op 20 te staan... en voor vrouwen op 12. Maar genoeg is genoeg.

Ook deze keer was het lekker eten en fijn varen. Ook wel leuk dat we nu overdag waren en vroeger in het jaar zodat we ook wat konden zien buiten. Anders heb je aan een rondvaart natuurlijk ook niet zoveel.
Was trouwens verrast om te zien dat het alweer zolang geleden was. Dus de volgende keer maar iets sneller gaan... een pannenkoek op zijn tijd is niks mis mee toch?

Na de rondvaart nog snel een ijsje bij de Australian en toen weer snel naar huis waar Gino alweer op ons aan het wachten was. Hij wilde natuurlijk ook eten!

Jailbreaken en updaten...

2010-08-05T23:51:00.001+02:00

Sinds deze week is het 'jailbreaken' van je iPhone (of iPad/iPod) nog makkelijker geworden dan het al was, en het was tegenwoordig al niet eens zo heel moeilijk.
Enkele weken geleden was het makkelijkste om een programmatje te downloaden, te starten en je apparaat was 'jailbroken'.
Oh ja, 'jailbreaken' is je iPhone te voorzien van een extra software waardoor het mogelijk gemaakt wordt zelf gemaakte software en aanpasingen te gebruiken.
Wat normaal gesproken van Apple niet mag en ook niet kan. Zeker niet omdat het ook mogelijk is illegale software te gebruiken.

Terug naar de makkelijkheid van het 'jailbreaken' zoals het nu is geworden: even naar een website gaan met je iPhone, het scherm aanraken en het is gebeurd. Makkelijker kan inderdaad niet dus voor mij ook de moeite waard eens te bekijken. Had ik het maar niet gedaan...

Naast de 'jailbreak' is er sinds kort ook een nieuwe firmware voor je iPhone uit, nameijk iOS4. Ik zat nog op iOS3 en dacht: die kan ik dan ook meteen meenemen. DAT ging heel erg goed maar op dit moment lijkt mijn accu sneller leeg te lopen en is alles trager. Niet fijn dus.
Helaas kan ik ook niet meer terug naar de vorige versie omdat ik eerst een upgrade had gedaan en daarna een 'jailbreak'. En dat had andersom gemoeten...

Weer een wijze les geleerd dus: nooit zomaar iets veranderen, zeker niet als het goed werkt. Hopelijk is het slechts een kwestie van wennen en anders snel mijn abonnement verlengen voor een andere telefoon...

Andere honden niet welkom...

2010-08-03T22:50:00.002+02:00

We HADDEN voor Gino een mooi hondenkussen. Gekregen van Tamara's moeder.
Het was een zacht kussen met afbeeldingen van allemaal hondenrassen, waaronder de Beagle. Dat zou Gino toch fijn moeten vinden? Schijnbaar niet dus...

Het kussen lag lekker, daar kan het dus niet aan hebben gelegen, maar vandaag vond Gino het toch tijd om het kussen 'tot ziens' te zeggen. En de enige manier om dat voor elkaar te krijgen is om het niet meer bruikbaar te maken. Wat Gino heel goed gelukt is.

Terwijl ik in de schuur bezig was heeft Gino zijn kussen vakkundig uit elkaar gehaald. En ik ben toch niet langer dan 5 minuten weg geweest. Uiteindelijk bleef er een stuk gescheurd doek over, de witte plukken dwarrelden door de tuin.
Ik denk dat Gino gewoon geen andere honden in huis wilt... nog even wachten met een Beagle puppie dus!

Wie wat bewaard...

2010-08-01T23:44:00.000+02:00

...die heeft wat. Al weet je dat soms niet meer.

Vanmiddag kwam ik per toeval een zakje mais tegen in de kast. Elke keer is het zakje weer aan de kant gezet maar vandaag kreeg ik er opeens zin in.
In popcorn dus (voor alle duidelijkheid!).

Gelukkig was de popcorn-machine nog niet weggegooid en samen met de mais heb ik heerlijke popcorn kunnen maken.
Of eigenlijk deed de machine dat, ik hoefde alleen maar de popcorn erin te doen.

Het is nog steeds een leuk geluid als de mais veranderd in popcorn en het smaakte nog goed ook. Zeker omdat de THT op het zakje 2006 aan gaf.
Hopelijk kan mais niet snel bederven, anders heb ik er morgen weer lol van...

The Sopranos

2010-08-01T20:21:00.004+02:00

Pfff... zo moet de week nog beginnen, zo is hij weer voorbij. De afgelopen week is echt voorbij gevlogen. En als ik nu weet waarheen...?

Het was natuurlijk een week werken NA een week vakantie en op een of andere manier ligt er dan extra veel werk op je te wachten. Niet op vakantie gaan is dan eigenlijk het beste wat je kunt doen. Maar goed, af en toe vrij is ook wel lekker...

Dus deze week veel gewerkt. En naast het werk ook de 'gewone' dingen gedaan zoals op visite gaan, visite krijgen, Catan spelen maar vooral heel veel tv kijken. En dan om precies te zijn: "The Sopranos".
De nieuwe serie (voor ons) die elk vrij uur van Tamara en mij in beslag neemt op dit moment!

De serie gaat over de dagelijkse gebeurtenissen van maffiabaas Tony Soprano.
Niet alleen de geweldadige kant van zijn leven wordt zeer duidelijk in beeld gebracht, ook de 'gewone' kant van zijn familie met alle problemen die een gezin kan geven.
Door de manier van openheid krijg je op een gegeven moment zelfs sympathie voor de maffia zoals dit ook al gebeurde met de drugsbendes in "The Wire", het zijn namelijk net gewone mensen!

Hoewel het eerste seizoen alweer meer dan 10 jaar oud is komt de serie niet oudbollig over. Een spannende dramaserie met af en toe wat harde en gewelddadige momenten... zoals het echte leven ook kan zijn. Aanrader!

Burgers' Zoo

2010-07-24T19:13:00.000+02:00

Omdat Tamara niet zo'n voorstander is om naar een dierentuin te gaan ben ik blij dat er anderen zijn die dat WEL leuk vinden... want alleen naar de dierentuin is ook maar zo alleen. En vandaag was Wanda de gelukkig die met mij mee mocht gaan!

We hadden gekozen voor Burgers' Zoo in Arnhem en de bedoeling was om er om 10:00 te zijn. Voor mij sowieso al lastig omdat het de avond ervoor redelijk laat geworden was door ons bezoekje aan Antwerpen maar ik was op tijd vertrokken... helaas had ik onderweg nog wat vertraging door wegwerkzaamheden.

Gelukkig niet al te laat aangekomen en de tocht door de dierentuin kon beginnen. Allebei gewapend met onze spiegelreflex en een paar uur later waren we een paar honderd foto's rijker... en dan maar kijken wat wel en niet de moeite waard is!
Je maakt namelijk zo makkelijk foto's dat er al snel veel van hetzelfde is, de kunst is dan om de bijzondere dingen eruit te halen. Hieronder een selectie van die foto's.

Inception

2010-07-23T23:25:00.001+02:00

Op dit moment is Inception DE film die je gezien moeten hebben.
De film is afkomstig van Christopher Nolan die eerder o.a. de pareltjes (vindt ik tenminste) zoals Memento en The Dark Knight bracht. En nu dus deze film...

De film gaat over het binnendringen van een persoon door zijn of haar dromen. Aangezien je als je droomt het meest kwetsbaar bent is dit het moment om gedachten te stelen. Een team van deze experts krijgt een bijzondere opdracht... geen gedachte stelen maar er een aanbrengen...

Hoewel het een lange fillm is (148 minuten) is hij geen moment echt vervelend. Voor sommige mensen misschien een beetje verwarrend maar goed, dan kijk je gewoon nog een keer? Zeker een aanrader omdat het weer eens iets anders is... maar smaken verschillen natuurlijk!

Oh ja, ook deze film heb ik weer in Antwerpen gezien. Zo kom je er maanden niet, zo kom je er 2x in de week. Toch een vreemd soort aantrekkingskracht. Of zou het iets anders zijn?

Dat zeg ik!

2010-07-23T14:24:00.007+02:00

Spam... iedereen heeft er mee te maken en iedereen wil er vanaf. Uiteraard hebben we het vaak zelf in de hand: even niet goed opletten waar je een mailadres achterlaat en het spammen is begonnen.

Uiteraard is het ook mogelijk om gevraagd nieuwsbrieven te krijgen. Niks mis mee dus en ook zeker geen spam. Maar wat als het niet mogelijk is om je uit te schrijven van de nieuwsbrief?

Dit heb ik de laatste weken bij de nieuwsbrief van de Gamma (dat zeg ik!).
Elke keer als ik het mailtje krijg staat onderaan de mail om je uit te schrijven. Als ik daar op klik krijg ik echter: Het uitschrijven is om technische redenen niet gelukt.
En dat is nu al weken zo... schiet niet echt op dus!

Ginger meets Gino... en Gino ontmoet Ginger!

2010-07-22T17:14:00.001+02:00

In maart dit jaar hadden Tamara en ik al kennis gemaakt met Ginger, de Beagle van Bea en Rolf. Weer terug uit Amerika hadden we natuurlijk de verhalen ook aan Gino verteld en hem leek het wel eens interessant om kennis te maken met die 'kleine' Beagle.
En dat is vandaag gebeurd!

Sinds kort zijn Bea en Rolf weer in Nederland en uiteraard is Ginger niet achtergebleven. Omdat we toch nog vakantie hadden zijn Tamara en ik met Gino vanmorgen dan ook op pad gegaan voor een meet & greet!

Daar aangekomen waren de eerste minuten op zijn zachts gezegd: trubbelig! Gino had een nieuw huis met allemaal nieuw luchtjes en speeltjes Ginger snapte niet waarom die rare Beagle al haar speeltjes wilde hebben. Gelukkig was de rust al snel teruggekeerd... als je met twee Beagles natuurlijk over rust kunt spreken!

Het was mooi weer dus een flinke wandeling met de honden was de manier om de tijd door te komen. Tussendoor een lunch bij een restaurant waar Gino en Ginger redelijk goed bij de tafel bleven liggen. Uiteraard wel aan de lijn!

Daarna nog een wandeling terug en om de file een beetje voor te zijn konden we helaas niet te lang blijven. Maar het eerste bezoek was zeer geslaagd, in de toekomst zeker vaker doen.
Al was het maar om het feit dat Gino daarna helemaal op was en de hele avond heeft geslapen...

ABC nieuwe stijl...

2010-07-21T21:28:00.000+02:00

Sinds 3 juli is American Buffet Corner in Velp veranderd in ABC Velp. Behalve een nieuwe naam is ook het uiterlijk enorm veranderd. Het concept van onbeperkt eten en drinken voor één vaste prijs is gelukkig niet aangepast. En vandaag zijn Tamara en ik wezen 'keuren'.

Het eerste wat opvalt is dat het veel groter is geworden! Een grote rode loper ligt klaar voor de bezoekers en daarna kom je in een grote ontvangsthal. Vandaar ga je de wereld van ABC in. Wat vroeger 2 buffetten waren is veranderd in 6 verschillende restaurants, allemaal met hun eigen stijl. Je kunt kiezen uit:
- Daily Fresh Fish
- Steakhouse
- Chinese en Wok
- Fine Italian Food
- Pancake House and Candy Bar
- Bakery and Ice Cream

En uiteraard kun je pakken wat je wilt, zoveel je wilt. Er zijn wel wat extra's mogelijk maar om goed te kunnen eten is dat niet nodig.

Het geheel ziet er een stuk mooier en ruimer uit, zeker de moeite om weer eens terug te gaan. Voor meer info zie: ABC Restaurant.

Dag 2: De Dag van Wijchen (4)

2010-07-21T15:22:00.002+02:00

En het is weer zover: de 4daagse van Nijmegen is volop aan de gang!
Ook dit jaar loop ik zelf niet mee... het is nog steeds heel verleidelijk maar het starten om 4:00 is echt te vroeg. Misschien als ik in Nijmegen kan slapen maar zelfs dan nog is het erg vroeg. En uiteraard is het trainen van te voren ook niet alles...

Piet loopt echter ook dit jaar weer mee. Hij heeft genoeg kilometers getraind dus daar kan het niet aan liggen. Aan de andere kant: hij wordt natuurlijk ook elk jaar weer een jaartje ouder... maar tot nu toe gaat het nog zonder problemen.

Deze 4daagse gaan Tamara en ik alleen vandaag kijken. Samen met mijn ouders en Anouk waren we tegen 8:45 bij Wil en Maja. Bakje koffie en op naar de 'vaste' standplaats bij de rotonde in Beuningen. Stoeltjes neerzetten, koffie en broodjes erbij en aanmoedigen maar!

Dit jaar had mama zoute sticks en drop meegenomen om aan de wandelaars te kunnen geven. En ik mocht op de baan gaan staan. Op zich leuk maar als er 100 hongerige militairen op je af komen marcheren die allemaal wel een zoute stick willen hebben is het toch wel een beetje angstig! Maar je doet het voor een goed doel!

Een paar meter voor ons was een vrouw met een tuinslang de wandelaars aan het 'opfrissen'. Gezien de warmte was een nevel zeer welkom maar af en toe schakelde ze ook over op een harde straal... ik denk niet dat iedereen daar echt op zat te wachten. Je bent namelijk in een paar seconden door en door nat... en met natte kleding is het een stuk zwaarder lopen naar de finish in Nijmegen...

De Waal in vlammen

2010-07-20T23:59:00.000+02:00

Tijdens de 4daagse is dinsdag altijd de dag van 'De Waal in vlammen'. Oftwel, groot vuurwerk in Nijmegen, afgestoken vanaf de Waal. En als het even kan gaan Tamara en ik altijd even kijken. Dus ook vanavond...

Van te voren waren we even langs Raymond en Marielle geweest en omdat het (zoals altijd) erg gezellig was ging de tijd erg snel en was het opeens 22:10... en het vuurwerk zou om 22:30 beginnen. Voor alle duidelijkheid: we zaten ruim 15 minuten van Nijmegen af. Voordat je echter afscheid genomen hebt en echt bent vertrokken was het al na 22:15... opschieten dus!

Nijmegen inkomen was niet zo'n probleem maar voor een mooi plek wilde ik op de Ooysedijk staan wat betekend dat ik Nijmegen ook weer uit moest rijden, richting Kleef. Toen we echter om 22:25 in Nijmegen reden was het vuurwerk al te zien...
Doorrijden dus en al snel waren we op de dijk en dan een plekje zoeken voor de auto. Je bent namelijk niet echt alleen.
Opeens zagen we een plekje aan de kant van de weg maar om te parkeren moet een mevrouw wel haar fiets weghalen. Tamara ging vragen of dit kon en dat ging dus alles behalve soepel. Hoop gedoe, gezucht en gesteun en uiteindelijk ging de fiets maar liefst een meter weg. Nog niet genoeg dus.

Het liefst was ik uitgestapt, de fiets gepakt en van de dijk afgegooid maar ja, dat doe je niet. Dus eieren voor mijn geld gekozen en toch doorgereden naar een plekje waar parkeren WEL mogelijk was. Toen we aan het kijken waren was het echter al 22:45.
Gelukkig nog een paar mooie foto's kunnen maken en toen zat het er alweer op. Het leek sowieso korter dan normaal, misschien moest er ook bezuinigd worden op het vuurwerk?

Daarna was het nog een klein probleem om de dijk weer af te komen. Als tientallen auto's op hetzelfde moment dezelfde richting op willen wordt het wel eens druk. Als men elkaar dan niet voor wil laten schiet het niet eens op... en rond middernacht waren we dan eindelijk thuis... volgend jaar weer!

Nog steeds in Antwerpen...

2010-07-18T07:09:00.000+02:00

En ook gisteren weer in Antwerpen! Redelijk geslapen en goed ontbeten... en toen was het shoppen geblazen. Voor de dames tenminste, de heren hadden het allemaal snel gezien en hadden al snel een terras gevonden.
En de gratis yoghurtdrank die werd weggegeven (en zeer verbaasd dat het dus WEL mogelijk is om netjes in de rij te staan als er iets gratis is!).

Na het shoppen heerlijk gegeten bij China Garden. Eigenlijk zou het de Pizza Hut worden maar die had de stemming niet overleefd... en wokken was ook wel weer eens lekker!

Na het wokken met volle maag weer door naar Metropolis voor de films Shrek Forever After en Repo Men.
De laatste echter zonder Yvette en Camiel die naar The Crazies gingen.
Ik kende die echter al en vond hem niet de moeite zo snel weer te zien... en uiteindelijk bleken Yvette en Camiel dit ook zo te vinden.
De films die wij gezien hadden waren in ieder geval weer de moeite waard!
Laat in de nacht weer in het hotel waar de bar WEER gesloten was. Gelukkig hadden we nog wat wijn van mijn moeder meegekregen!

En vandaag alweer de laatste dag: bezoekje aan de vogeltjesmarkt en misschien nog een filmpje...? Zo eerst maar eens ontbijten...

Typisch Belgisch...?

2010-07-16T23:58:00.006+02:00

Dit weekend zijn we samen met Yvette en Camiel een paar dagen in Antwerpen te vinden.
Voor het eerst echter niet naar het 'vertrouwde' Crown Plaza maar naar het 'onbekende' Scandic Hotel. Tenminste... onbekend voor Tamara en mij.
Yvette en Camiel waren er al geweest en het was ze goed bevallen. Dus wij gaan natuurlijk vergelijken...

Vandaag aangekomen na een rustige rit (alleen de laatste 4 kilometer langzaam rijdend verkeer) en meteen viel het eerste verschil al op: parkeren was lastig! Zowel bij Scandic als Crown Plaza is het mogelijk om betaald te parkeren bij het hotel. Maar 11 euro per 24 uur is echt te veel.
Gelukkig kun je bij beide hotels ook 'op straat' parkeren maar waar er bij Crown Plaza genoeg plekken zijn is dit bij Scandic een stuk minder.
Eerste minpuntje dus. Gelukkig hadden we nog een plekje gevonden!

Ook de kamers waren iets minder up to date maar wel een stuk groter. Alles bij elkaar was er dus niet veel verschil en hebben we ons goed vermaakt. Al heeft Crown Plaza nog steeds onze voorkeur. Maar Scandic is zeker niet slecht.

Uiteraard kwamen we niet voor het hotel. Na het uitpakken zijn we wezen eten bij Colmar wat heel toevallig op 100 meter van Crown Plaza ligt.
We waren hier al eerder geweest: voor een vast bedrag onbeperkt eten en drinken. En net zoals de laatste keer was het voorgerecht (buffet) perfect en het hoofdgerecht minder. Voorlopig laatste keer dus. Grappig was wel dat Camiel nog vroeg of de bearnaise saus 'typisch iets Belgisch was'. Het gezicht van de serveerster was priceless!

Daarna voor de eerste het eerst dit weekend naar Metropolis en gekozen voor Robin Hood wat geen slechte keuze was. Terug in het hotel nog een glaasje wijn en oogjes toe...

Even de tandjes op elkaar... (43)

2010-07-16T13:02:00.000+02:00

Vandaag voor het weekendje Antwerpen nog snel een bezoek aan Nijmegen. Van de week telefonisch contact gehad maar dan is het wel heel moeilijk om te kijken hoe en wat. Dus toch even live laten zien...

Maar helaas... nog niks. Nieuwe afspraak gemaakt voor half augustus of zoveel eerder als het dicht is. Weer afwachten dus...

Auto ongeluk

2010-07-14T22:14:00.004+02:00

Vanavond rond 20:45 hoorde ik allemaal sirenes en net toen ik me begon af te vragen dat het wel heel dichtbij was, kwam Tamara binnen met de info dat er een ongeluk gebeurd was op de snelweg. Aangezien we er vlakbij wonen zijn we even gaan kijken.
Ik weet het, er zit een ramptoerist in ieder van ons... maar eigenlijk is het gewoon nieuwsgierigheid.
En onbewust ook zeker willen weten dat het niemand is die jij kent...

De plaats van het ongeluk van net na de afslag naar Rosmalen op de A2. Dit gedeelte is nog niet zo heel lang geleden helemaal vernieuwd, misschien dat het door de droogte van de afgelopen week en het felle onweer van vanavond extra glad is geworden? Hoe dan ook... het zag er niet goed uit.

Zeker 2 auto's betrokken, veel hulpverleners, 2 rijbanen afgezet, verkeer dat wordt omgeleid. Dat was zo'n beetje wat er zagen.
Van één auto was het dak verwijderd en werd er iemand uitgehaald.
Hopelijk heeft iedereen het overleefd...

Foto's kun je hier vinden.

EDIT: op 16-7 stond in de krant dat het ongeluk is veroorzaakt door ganzen die op de weg waren. Mensen hadden de auto stil gezet met alarmlichten aan maar toch heeft er een botsing plaatsgevonden... met 2 gewonden als resultaat.

En waar was jij...?

2010-07-12T06:53:00.002+02:00

Na een maand toch wel intensief meeleven met het voetbal van Oranje is er gisteren helaas dan toch een einde aan gekomen. En dan niet een einde wat veel mensen, waaronder ik, hadden verwacht.
Of in ieder geval gehoopt.
Nederland is geen wereldkampioen geworden...

Het is maar de vraag of en wanneer 'we' weer in de finale staan waardoor gisteren in ieder geval historisch is geworden. En zal jaren na vandaag nog steeds de vraag klinken: 'En waar was jij toen Oranje het nét niet haalde...?'.

Zelf was ik bij Saskia en Susanne waar ik eigenlijk het hele WK heb gekeken. Het leek geluk te brengen maar uiteindelijk was het niet genoeg.
Voor de wedstrijd hebben we BBQ gehad, daarna vol spanning gekeken. Het was leuk en gezellig dus aan ons heeft het niet gelegen. Jammer maar helaas.
Over 4 jaar gewoon WEL het WK winnen?

Wind, schotel, voorruit... geen goede combinatie

2010-07-10T21:42:00.004+02:00

Vanavond vierde Maarten het heugelijke feit dat hij deze week 30 jaar geworden is, wat natuurlijk een bijzondere prestatie is... nou ja: gewoon blijven ademen!
Een feestje is natuurlijk altijd leuk maar helaas vonden de weergoden het nodig om wat roet in het eten te gooien. En dat deden ze dan ook op volle kracht!

Omdat het (nog) lekker weer was waren we in de tuin gaan zitten maar opeens ging het harder waaien en werd het donker. En donkerder, en donkerder... het leek wel doomsday!
Maar, net toen we dachten dat het heel hard zou gaan regenen klaarde het alweer op.
En we baalden eigenlijk dat het alweer zo snel over was. We hadden ons namelijk wel verheugd op een verfrissende onweersbui... en die kregen we alsnog!

Want opeens sloeg het weer nogmaals om en toen kwam ook de wind en de regen!
Binnen enkele seconden waren we binnen want buiten blijven was echt geen optie meer.
Na een aantal minuten harde wind en veel regen stond de buurman van Maarten voor de deur: hij kwam zijn schotel halen die door het noodweer van de muur was gewaaid... en bovenop de voorruit van Maarten zijn auto was gekomen!
En daar was niet zo heel veel meer van over...

Achteraf had het natuurlijk erger kunnen aflopen en het is maar een auto. Maar je staat toch even raar te kijken. Duidelijk een gevalletje voor Carglass to the rescue!

Voor alles is een eerste keer...

2010-07-09T23:27:00.004+02:00

...en dus ook voor paardrijden. En dat heb ik vanavond gedaan!

Samen met een aantal collega's was ik vanavond uitgenodigd om de opening van de bar van Marion (ook een collega) te vieren. Gezellig onder elkaar onder het genot van een drankje. Maar... Marion heeft naast een mooie bar ook een aantal paarden en op een gegeven moment kwam de vraag: heeft er iemand zin om even op een paard te rijden? En dat leek me wel iets...
En enkele minuten later zat ik dus op het paard: compleet met cap (of hoe dat hoedje heten mag) en rijlaarzen, het feest kon beginnen!

Het was best wel een machtig gevoel om op een paard te zitten, zelfs toen het paard nog geen meter verzet had. Het werd alleen maar leuker toch hij begon te lopen.
Ik kreeg van Marion een aantal aanwijzingen toegeroepen maar moest het toch helemaal zelf doen. En dat viel niet eens tegen!

Ik durfde het uiteindelijk niet aan om in galop te gaan maar aanzetten tot lopen, sturen en zelfs achteruit (helaas zonder piep-piep signaal) ging me helemaal niet slecht af. Mijn eerste ervaring op een paard heeft misschien 15 minuten geduurd maar ik weet zeker dat er een vervolg gaat komen!