Zieke Gino...

De afgelopen dagen leek Gino behoorlijk last van zijn keel te hebben. Elke keer maakte hij roggelende geluiden en echt gezond klonk het allemaal niet. Meteen naar de dierenarts is niet altijd nodig maar toen het na een paar dagen nog niet over was besloten we er toch maar even na te laten kijken...

Helaas konden ze op het open spreekuur van gisteravond niet veel voor hem doen. Er leek inderdaad iets met zijn keel te zijn maar hij liet het niet toe om er in te kijken. Ik denk dat ik dat zelf ook niet zou toelaten eigenlijk.
De enige manier om er goed naar te kunnen kijken was om Gino onder narcose te brengen.

Omdat ik vanochtend vrij was had ik de 'eer' om Gino naar de dierenarts te brengen, niet echt iets wat leuk is om te doen. Je voelt je zo schuldig om je hondje achter te laten terwijl je weet dat het goed voor hem is. Alleen kun je dat niet aan hem uitleggen.
Als je dan de kliniek verlaat en je hoort nog een blaffende Beagle op de achtergrond... niet leuk.

De afspraak was dat ik tussen 12:00 en 12:30 kon bellen. Je zou dan te horen krijgen hoe het gegaan was en hoe laat je weer kon komen. Dus ik belde om 12:02. De lijnen waren (uiteraard) in gesprek. Waarom bellen ze zelf dan niet even tussen die tijd?
Om 12:15 kwam ik er eindelijk doorheen en kreeg ik te horen dat ze nog bezig waren. En geen uitleg konden geven waarom ze nog niet klaar waren. Echt, van zo'n opmerking wordt je niet vrolijk. En ik mocht rond 13:00 weer terug bellen...

Om 13:00 natuurlijk meteen weer gebeld en alles bleek goed gegaan te zijn: er was een splinter in zijn keel gevonden die natuurlijk voor flink wat irritatie zorgde. Zijn keel was behoorlijk ontstoken maar verder was alles goed. 's Avonds mocht Gino weer opgehaald worden wat Tamara natuurlijk meteen deed.

Wel schrikken was de rekening: € 200,45 waarvan meer dan de helft het uurloon van de dierenarts is!
Een gezonde hond is natuurlijk veel waard maar moet er nu zoveel aan verdiend worden? Ook in de dierenwereld is de zorg erg duur dus...